Γκαούρ-Ταρζάν_Γ' Περίοδος (57-112)



Τόμος 8 -------------------------------------------------------------------------------------------


#57) Τραγική Μεταμόρφωσις

Όταν η Τζέιν μαθαίνει πως ο Γκαούρ και η Ταταμπού ετοιμάζονται να παντρευτούν, τυφλωμένη από τον έρωτά της για τον Έλληνα γίγαντα και από το μίσος της για την πανώρια Ελληνίδα αντίζηλό της καταστρώνει ένα σατανικό σχέδιο. Καταφέρνει να πάρει από τον φοβερό μονόφθαλμο μάγο Νάχρα Ντου το μαγικό φίλτρο Χουρουχούφ, που μεταμορφώνει τον εικοσάχρονο Έλληνα γίγαντα σε γέρο ογδόντα χρονών και τον Ταρζάν από μεσήλικα σαράντα χρονών σε παλικάρι είκοσι χρονών. Ο γάμος του γέρου πλέον Γκαούρ και της πανέμορφης νεαρής Ταταμπού είναι τόσο αταίριαστος που ο ιερέας του θεού Κράουμπα που έρχεται στο πέτρινο βουνό για την ιερή τελετή αρνείται να τον τελέσει…

Το τεύχος 57 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Τραγική Μεταμόρφωσις» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 1960 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 1962. Περιλαμβάνει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 3 της Β’ περιόδου που είχε κυκλοφορήσει την Τρίτη 30 Οκτωβρίου 1951 με τίτλο «Το Μαγικό Φίλτρο» που είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο». Η ιστορία στα δύο τεύχη των δύο περιόδων είναι ίδια, όμως το κείμενο και η εικονογράφηση διαφέρουν. Στην Γ’ έκδοση το κείμενο είναι περισσότερο εκτεταμένο, πιο επεξηγηματικό και με λεπτομερέστερες περιγραφές, μάλλον για να καλύψει και τις τελευταίες σελίδες που στη Β’ έκδοση ήταν αφιερωμένες στην αλληλογραφία του Νίκου Ρούτσου με τους αναγνώστες του. Συγκεκριμένα, στο τεύχος της Β’ περιόδου ο συγγραφέας προσπαθεί να πείσει τους μικρούς αναγνώστες του πως το περιοδικό δεν είναι δικό του, αλλά δικό τους, για να πάρει στη συνέχεια πίσω με χιουμοριστικό τρόπο τη προσφορά του, δίνοντας το λόγο στον Ποκοπίκο, που μας εξηγεί πως αυτά που λέει «ο κύριος Νικολάκης, ο γκαουρογράφος», πως το περιοδικό είναι δήθεν των αναγνωστών, είναι «μπαρούφες και φούμαρα» και πως όταν «σε λίγους μήνες θα κολυμπάει στη λίρα» από την επιτυχία που θα έχει το περιοδικό, «ούτε μπονζούρ δεν θα καταδέχεται να μας πει» και πως τελικά το περιοδικό δεν είναι των αναγνωστών, αλλά του Ποκοπίκο γιατί αν δεν ήταν αυτός «ούτε μισό τεύχος δεν θα πουλούσε» και πως η Ελλάδα από άκρη σε άκρη δεν είναι ούτε «γκαουρική» ούτε «ταρζανική», αλλά «Ποκοπικικιά» κι ας είναι καλά η… χαντζάρα του.

Σε αρκετές περιπτώσεις ο συγγραφέας ξαναγράφοντας την ίδια ιστορία βρίσκει ευκαιρία να  κάνει κάποιες διορθώσεις και βελτιώσεις, όπως για παράδειγμα η διόρθωση της ηλικίας του Ταρζάν που στη Β’ περίοδο είναι μάλλον εξωπραγματική για μια τέτοια ηρωική μορφή, είναι πενήντα ετών και με «το μαγικό φίλτρο» του Νάχρα Ντου γίνεται τριάντα, ενώ στη Γ’ περίοδο η ηλικία του Άρχοντα της Ζούγκλας διορθώνεται, γίνεται σαράντα και με την επίδραση του φίλτρου γίνεται είκοσι. Βελτιώσεις έχουμε και στο όνομα του μαγικού φίλτρου, που στη Β’ περίοδο λέγεται Χουχάγκα ενώ στη Γ’ περίοδο βελτιώνεται σε «Χουρουχούφ». Στη Β’ περίοδο η όμορφη σκλάβα του Γιαχάμπα που αναζητά τον Ταρζάν για να την πάρει στη σπηλιά του και να γίνει δική του σκλάβα έχει το καταπληκτικό και άκρως εξωτικό όνομα «Ζολιάγκα» που στη Γ’ περίοδο μάλλον χάνει ένα μέρος της εξωτικότητάς του και γίνεται «Νταλιάνα». Η αλλαγή και η υποβάθμιση του ονόματος της μαύρης καλλονής οφείλεται μάλλον στο γεγονός πως ο Νίκος Ρούτσος είχε στο μεταξύ αξιοποιήσει το εξαιρετικό όνομα «Ζολιάγκα» χρησιμοποιώντας το και σε άλλες περιπτώσεις.

Η «τραγική μεταμόρφωση» του τίτλου της Γ’ περιόδου είναι φυσικά η μεταμόρφωση του Γκαούρ από παλικάρι είκοσι χρονών σε γέρο ογδόντα χρονών, όταν πίνει το νερό με τις έξι σταγόνες «του μαγικού φίλτρου» του τίτλου της Β’ περιόδου, που του προσφέρει με εντολή της Τζέιν η Χουχού, ενώ οι δύο σταγόνες του φίλτρου που ρίχνει στο κονιάκ που προσφέρει στον Ταρζάν λειτουργούν διαφορετικά, του αφαιρούν είκοσι χρόνια, τον μεταμορφώνουν σε παλικάρι είκοσι χρονών και τον φέρνουν πιο κοντά στην όμορφη δεκαεξάχρονη Ζολιάγκα ή Νταλιάνα για να δεχτεί την αγάπη της που αρχικά την είχε απορρίψει λόγω διαφοράς ηλικίας.

Η εικονογράφηση της Γ’ περιόδου είναι και στο τεύχος αυτό του Κουκάκη, που υπογράφει ως «ΚΟΥΚ-ΑΚΗΣ», ενώ στο αντίστοιχο τεύχος της Β’ περιόδου είναι του Βύρωνα Απτόσογλου που υπογράφει ως Byron.

Το τεύχος 3 της Β’ περιόδου είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο», οπότε μπορεί κανείς να κάνει τη σύγκριση ανάμεσα στις δύο εκδόσεις και να βρει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Τα δύο τεύχη είναι από τις συλλογές μας, το τεύχος της Γ’ περιόδου από τη δική μου συλλογή και το τεύχος της Β’ περιόδου από τη συλλογή του Γιώργου Βλάχου.



Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 11 Νοεμβρίου 2016




#58) Το Τέρας της Φρίκης

Ο Ταρζάν, ξανανιωμένος από το φίλτρο του φοβερού μάγου Νάχρα Ντου, διώχνει από κοντά του την ξεπερασμένη  πια γι αυτόν στα χρόνια Τζέιν και ζει στη σπηλιά του με την πανέμορφη πρώην σκλάβα του Γιαχάμπα, τη μικρή Νταλιάνα. Όμως, η σατανική ξανθιά συντρόφισσά του προσβάλλεται θανάσιμα και βάζει σε ενέργεια ένα καταχθόνιο σχέδιο. Επισκέπτεται τον απαίσιο φύλαρχο Γιαχάμπα στο χορταρένιο παλάτι του και του προτείνει να εξουδετερώσει τον Γκαούρ και τον Ταρζάν και να γίνει αυτός Άρχοντας της Ζούγκλας, έχοντας στον πλευρό του την ίδια, παντοτινή και ευτυχισμένη συντρόφισσά του. Ο κακούργος φύλαρχος στέλνει τους μισούς αραπάδες του στο πέτρινο βουνό του γερασμένου από το ίδιο φίλτρο και ανήμπορου να αντιδράσει Γκαούρ να τον αιχμαλωτίσουν και με τους άλλους μισούς ακολουθεί τη Τζέιν στη σπηλιά του Ταρζάν για να τον βγάλει κι αυτόν από τη μέση κι έτσι να γίνει αυτός ο παντοδύναμος και αδιαφιλονίκητος Άρχοντας της Ζούγκλας. Στο μεταξύ η Ταταμπού μαθαίνει από την Χουχού πως ο Ταρζάν ξανάνιωσε και ο Γκαούρ γέρασε από την επίδραση του μαγικού φίλτρου με το οποίο τους πότισε η ίδια με τις εντολές και τις οδηγίες της Τζέιν και η πανώρια Ελληνίδα τυφλωμένη από μίσος τρέχει σαν τρελή για τη σπηλιά του Ταρζάν για να εκδικηθεί τη σατανική συντρόφισσά του για το κακό που έκανε στην ίδια και στον αγαπημένο Έλληνα σύντροφό της...

Το τεύχος 58 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Το Τέρας της Φρίκης» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 1960 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 1962. Περιλαμβάνει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 4 της Β’ περιόδου που είχε κυκλοφορήσει την Τρίτη 6 Νοεμβρίου 1951 με τίτλο «Ο Λάκκος με τις Κόμπρες» που είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο». «Το Τέρας της Φρίκης» του τίτλου της Γ’ περιόδου είναι ο γιγαντιαίος κάβουρας της στεριάς με το μαύρο μαλλιαρό καβούκι και τα χοντρά και αγκαθωτά πόδια, που ο τρόμος που προκαλεί στο γιο του Ταρζάν, τον αστείο Μπέιμπυ, όταν τον αρπάζει στις μεγάλες φοβερές δαγκάνες του, τον μεταμορφώνει σε έναν ωραίο και δυνατό έφηβο, γιατί ξεπερνάει τον δυνατό ψυχικό κλονισμό που είχε περάσει από μικρός όταν τον είχε αρπάξει ένας πεινασμένος κροκόδειλος και τον έσωσε την τελευταία στιγμή ο πατέρας του. «Ο Λάκκος με τις Κόμπρες» του τίτλου της Β’ περιόδου αναφέρεται στις κόμπρες που δαγκώνουν τον Ταρζάν και το δηλητήριό τους δρα ως αντίδοτο για να επανέλθει ο Άρχοντας της Ζούγκλας στην κανονική του ηλικία και ο Γκαούρ να ξαναγίνει νέος όπως ήταν.

Η ιστορία στα δύο τεύχη των δύο περιόδων είναι ίδια, όμως το κείμενο και η εικονογράφηση διαφέρουν. Στην Γ’ έκδοση το κείμενο ξαναγράφτηκε ώστε να είναι πιο επεξηγηματικό και πιο εκτεταμένο για να καλύψει τις πέντε τελευταίες σελίδες του τεύχους της Β’ περιόδου που περιλάμβαναν την αλληλογραφία του συγγραφέα Νίκου Ρούτσου, που είτε ο ίδιος αυτοπροσώπως, είτε παίρνοντας το ρόλο του Ποκοπίκο επικοινωνεί με τους αναγνώστες του για να τους εξηγήσει πώς θα οργανωθούν σε Γκαουρικούς, Ταρζανικούς και μετά από απαίτηση πολλών παιδιών που δεν είναι ούτε Γκαουρικοί ούτε Ταρζανικοί σε Ποκοπικικούς. Στο ρόλο του Ποκοπίκο ο συγγραφέας είναι κι αυτή τη φορά απολαυστικός, όταν προειδοποιεί τουςμικρούς αναγνώστες που έστειλαν ραβασάκια στη Χουχού, πως αν το επαναλάβουν δεν θα το γλιτώσουν το σφάξιμο και θα δοκιμάσουν την κόψη της χαντζάρας του τρεις φορές την ημέρα πριν το φαγητό.

Η εικονογράφηση της Γ’ περιόδου, εξωφύλλου και εσωτερικού, είναι και στο τεύχος αυτό του Κουκάκη, που υπογράφει ως «ΚΟΥΚ-ΑΚΗΣ», ενώ στο αντίστοιχο τεύχος της Β’ περιόδου είναι του Βύρωνα Απτόσογλου που υπογράφει ως Byron.

Το τεύχος 4 της Β’ περιόδου είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο», οπότε μπορεί κανείς να κάνει τη σύγκριση ανάμεσα στις δύο εκδόσεις και να βρει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Τα δύο τεύχη είναι από τις συλλογές μας, το τεύχος της Γ’ περιόδου από τη δική μου συλλογή και το τεύχος της Β’ περιόδου από τη συλλογή του Γιώργου Βλάχου.


Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 13 Ιανουαρίου 2017



#59) Το Φάντασμα που Μιλάει

Ο Αμερικανός τυχοδιώκτης Μαξ Άρλαν δέχεται στην καλύβα του την επίσκεψη ενός ζεύγους κακοποιών, παλιών φίλων και συνεργατών του στις σκοτεινές επιχειρήσεις του την εποχή που ζούσε στην Αμερική. Οι δυο αδίσταχτοι κακοποιοί απαιτούν από τον τυχοδιώκτη συμπατριώτη τους να συνεχίσει την εξόντωση των ελεφάντων της Ζούγκλας για να τους προμηθεύει με τους πολύτιμους χαυλιόδοντές τους και του προτείνουν να εξοντώσει τον Γκαούρ και τον Ταρζάν που προστατεύουν τους ελέφαντες και δεν του επιτρέπουν να συνεχίσει την εξόντωσή τους. Οι δυο ήρωες, αδελφωμένοι πια, μαθαίνουν από τον Ποκοπίκο πως ο Μαξ Άρλαν άρχισε πάλι την εξόντωση των ελεφάντων και ξεκινούν αποφασισμένοι να βάλουν ένα τέλος στο εγκληματικό έργο του Αμερικανού τυχοδιώκτη εναντίον της Ζούγκλας και των κατοίκων της. Και δεν έφτανε το δύσκολο έργο της προστασίας των ελεφάντων που πρέπει να φέρουν σε πέρας οι δυο γίγαντες, στη Ζούγκλα εμφανίζεται ένας προϊστορικός δεινόσαυρος που ισοπεδώνει τα πάντα στο διάβα του και απειλεί να ποδοπατήσει όσους θα βρεθούν μπροστά του…

Το τεύχος 59 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Το Φάντασμα που Μιλάει» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 1960 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 1963. Περιλαμβάνει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 5 της Β’ περιόδου που είχε κυκλοφορήσει την Τρίτη 13 Νοεμβρίου 1951 με τίτλο «Το Τέρας των Τεράτων» που είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο». «Το φάντασμα που μιλάει» του τίτλου της Γ’ περιόδου είναι ο… φοβερός και τρομερός Ποκοπίκο, που κρυμμένος στη σκεπή της καλύβας του αμερικανού τυχοδιώκτη Μαξ Άρλαν, προσπαθεί να τρομοκρατήσει το ζευγάρι των αδίστακτών κακοποιών φιλοξενουμένων του, που προτείνουν στον Αμερικανό να εξοντώσει τον Γκαούρ και τον Ταρζάν. «Το Τέρας των Τεράτων» του τίτλου της Β’ περιόδου αναφέρεται στον προϊστορικό δεινόσαυρο, τον «κατεψυγμένο» όπως τον ονομάζει ο Ποκοπίκο, που εμφανίζεται στη ζούγκλα σπέρνοντας τον πανικό.

Η ιστορία στα δύο τεύχη των δύο περιόδων είναι ίδια, όμως το κείμενο και η εικονογράφηση διαφέρουν. Στην Γ’ έκδοση το κείμενο ξαναγράφτηκε ώστε να είναι πιο επεξηγηματικό και πιο εκτεταμένο για να καλύψει τις πέντε τελευταίες σελίδες του τεύχους της Β’ περιόδου που περιλάμβαναν την αλληλογραφία του συγγραφέα Νίκου Ρούτσου με τους αναγνώστες του. Στην αλληλογραφία του τεύχους αυτού ο συγγραφέας αναφέρεται εκτενώς στην κατ’ εντολή του εισαγγελέα Πολυχρονόπουλου δίωξη εναντίον του για παράβαση του Νόμου 1092/1938 παρ. 17, σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται στις εφημερίδες και στα περιοδικά να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δώρα και βραβεία. Ο Νίκος Ρούτσος αποδίδει τη δίωξη εναντίον του και την κλήση του στη Γενική Ασφάλεια στο γεγονός πως «η μεγάλη κυκλοφορία του «ΓΚΑΟΥΡ-ΤΑΡΖΑΝ» έχει ανησυχήσει πολλούς… καλούς μας φίλους» και επικαλείται το γεγονός πως και άλλα περιοδικά, όπως το «Ελληνόπουλο», «Ο Θησαυρός των Παιδιών», οι «Περιπέτειες στη Ζούγκλα» και αυτός ακόμα ο «Ταρζάν-Γκαούρ» που έγραφε άλλοτε ο ίδιος και εξέδιδε η «Άγκυρα», έδιναν στους αναγνώστες τους ένα σωρό δώρα, ποδήλατα, μπάλες ποδοσφαίρου, ραδιόφωνα, σειρές τευχών κλπ, αλλά «κανένας δεν πήγε να καταγγείλει στον Εισαγγελέα» τις παραβάσεις τους, πήγαν όμως για το «ΓΚΑΟΥΡ-ΤΑΡΖΑΝ» που η πρωτοφανής επιτυχία του «έχει καθίσει σε πολλά στομάχια».

«Η δίωξη εναντίον του συγγραφέα και εκδότη Νίκου Ρούτσου, για την πρόθεσή του να προσφέρει δώρα στους αναγνώστες του, αντίθετα με τις προβλέψεις του Μεταξικού νόμου 1092/1938 παρ. 17 που δεν το επιτρέπει, θα πρέπει να συνδέεται με το κλίμα της εποχής και τις διώξεις του μετεμφυλιακού καθεστώτος σε βάρος των αντιπάλων του. Το γενικότερο αυτό κλίμα αξιοποιόταν στο πλαίσιο των υπαρχόντων ανταγωνιστικών οικονομικών συμφερόντων για να προωθούν οι διάφοροι «ημέτεροι» τα συμφέροντά τους έναντι των «υπόπτων» ακόμα κι αν αυτοί μπορεί να ήταν απλώς «συμπαθούντες». Τέτοια υπαρκτά οικονομικά-εκδοτικά συμφέροντα εκείνης της περιόδου θα πρέπει να κρύβονται πίσω από τη δίωξη του εκδότη Νίκου Ρούτσου, που μην μπορώντας να ανταγωνιστούν τη συγγραφική του δεινότητα και την ικανότητά του να συναρπάζει τα παιδιά της εποχής προσπαθούσαν να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που τους έδινε το κλίμα 
της εποχής για να τον μειώσουν και να περιορίσουν την ανάπτυξή του ως εκδότη.

Η εικονογράφηση της Γ’ περιόδου, εξωφύλλου και εσωτερικού, είναι και στο τεύχος αυτό του Κουκάκη, που υπογράφει ως «ΚΟΥΚ-ΑΚΗΣ», ενώ στο αντίστοιχο τεύχος της Β’ περιόδου είναι του Βύρωνα Απτόσογλου που υπογράφει ως Byron.

Το τεύχος 5 της Β’ περιόδου είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο», οπότε μπορεί κανείς να κάνει τη σύγκριση ανάμεσα στις δύο εκδόσεις και να βρει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Τα δύο τεύχη είναι από τις συλλογές μας, το τεύχος της Γ’ περιόδου από τη δική μου συλλογή και το τεύχος της Β’ περιόδου από τη συλλογή του Γιώργου Βλάχου.



Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 24 Ιανουαρίου 2017




#60) Το Σιδερένιο Πουλί

Χιλιάδες εξαγριωμένοι ιθαγενείς από όλες τις φυλές της ζούγκλας φτάνουν στο θεόρατο πέτρινο βουνό του Γκαούρ, σέρνοντας δεμένο τον Ταρζάν και κατηγορώντας τον πως είναι ανίκανος να τους προστατέψει από τους λευκούς που έρχονται στη Ζούγκλα για να τους σκοτώνουν με τα μαύρα καλάμια τους, για να τους αρπάζουν τα διαμάντια και ό,τι πολύτιμο έχουν, να αφανίζουν τα άγρια θεριά της ζούγκλας για να πάρουν τα τομάρια τους και ακόμα για να πάρουν σκλάβες τις γυναίκες και τις κόρες τους. Οι εξαγριωμένοι ιθαγενείς είναι αποφασισμένοι να κάψουν ζωντανό τον Ταρζάν και ζητούν από τον Έλληνα γίγαντα να πάρει τη θέση του και να γίνει αυτός Άρχοντας της Ζούγκλας. Ο Γκαούρ καταλαβαίνει πως η ζωή του αδελφικού φίλου του βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο και προσπαθεί να σώσει κι αυτόν και το θρόνο του ξεγελώντας τους ιθαγενείς με ένα παράτολμο σχέδιο. Προσποιείται πως δέχεται την πρότασή τους, τους οδηγεί βαθιά στη χαράδρα του Διαβόλου μπροστά στο στόμιο μιας ευρύχωρης σπηλιάς και διατάζει τους ιθαγενείς να φυλακίσουν τον Ταρζάν στη σπηλιά που κρύβει ένα μυστικό που μόνο αυτός γνωρίζει…

Το τεύχος 60 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Το Σιδερένιο Πουλί» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 1960 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 1963. Περιλαμβάνει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 6 της Β’ περιόδου που είχε κυκλοφορήσει την Τρίτη 20 Νοεμβρίου 1951 με τίτλο «Η Μάχη με το Χάρο» που είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο». «Το σιδερένιο πουλί» του τίτλου της Γ’ περιόδου είναι το ελικόπτερο με το οποίο οι δυο λευκοί τυχοδιώκτες απαγάγουν την πανώρια Ταταμπού, για να την προσφέρουν σκλάβα στον Μαξ Άρλαν και να δεχτεί να συνεργαστεί μαζί τους. «Η μάχη με το Χάρο» του τίτλου της Β’ περιόδου δεν είναι ευδιάκριτο πού αναφέρεται, είναι πιθανόν όμως να αναφέρεται στη μονομαχία του Γκαούρ και του Νταμπούχ με το τεράστιο κόκκινο φίδι, κόκκινο στη Β’ περίοδο, μαύρο στη Γ’ περίοδο, που κουλουριάστηκε γύρω τους, τους σφίγγει και κινδυνεύουν να τους συνθλίψει.

Η ιστορία στα δύο τεύχη των δύο περιόδων είναι ίδια, όμως το κείμενο και η εικονογράφηση διαφέρουν. Στην Γ’ έκδοση το κείμενο ξαναγράφτηκε περιλαμβάνοντας αλλαγές και βελτιώσεις και έγινε πιο επεξηγηματικό και πιο εκτεταμένο για να καλύψει τις τέσσερις από τις εφτά συνολικά τελευταίες σελίδες του τεύχους της Β’ περιόδου, που περιλάμβαναν την αλληλογραφία του συγγραφέα Νίκου Ρούτσου με τους αναγνώστες του, τη διαφήμιση του περιοδικού και του επόμενου τεύχους του και επίσης τη διαφήμιση προσεχώς του περιοδικού «Ποκοπίκο». Ενδιαφέρον έχει μια χαρακτηριστική διαφορά ανάμεσα στα δύο τεύχη. Στη Β’ περίοδο η κίνηση των ιθαγενών να ανατρέψουν τον Άρχοντα της Ζούγκλας αναφέρεται ως «επανάσταση στη Ζούγκλα», ενώ στη Γ’ περίοδο η ίδια κίνηση χαρακτηρίζεται ως «επιδρομή κανιβάλων». Είναι φανερό πως την αλλαγή αυτή ο συγγραφέας την έκανε συνειδητά και το ερώτημα που τίθεται είναι, γιατί έγινε αυτή η αλλαγή που κάθε άλλο παρά βελτιώνει, όπως θα ήταν αναμενόμενο για μια μεταγενέστερη επεξεργασία, την αρχική περιγραφή; Γιατί ο συγγραφέας εγκαταλείπει το χαρακτηρισμό ως  επανάστασης, μιας δράσης που είναι πιο κοντά στην έννοια της επανάστασης και χαρακτηρίζει τη δράση αυτή ως επιδρομή που δεν αποδίδει αυτό που περιγράφει; Το περίεργο είναι πως ο όρος επανάσταση χρησιμοποιήθηκε δύο περίπου χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου και εγκαταλείφτηκε έντεκα περίπου χρόνια αργότερα! Γιατί; Μήπως το κλίμα, οι πιέσεις και οι διωγμοί των νικητών εναντίον των ηττημένων και των «συμπαθούντων» είχαν ήδη παγιώσει, έντεκα χρόνια μετά, το επιθυμητό για τους νικητές αποτέλεσμα;

Στην εκτεταμένη αλληλογραφία του συγγραφέα με τους αναγνώστες στο τεύχος της Β’ περιόδου ο Νίκος Ρούτσος αναφέρεται πάλι στις απαγορεύσεις που αντιμετωπίζει, αυτή τη φορά να μοιράσει με κλήρωση στους τυχερούς αναγνώστες του ελληνικές σημαίες, όταν άλλοι κάνουν κληρώσεις με ποδήλατα, ραδιόφωνα, μπάλες χωρίς να τους το απαγορεύει κανένας. Μάλιστα, πληροφορεί τους αναγνώστες του πως θα στείλει επιστολή εκ μέρους όλων στην Α.Μ. τον Βασιλέα Παύλο, που αν φτάσει στα χέρια του βασιλιά είναι βέβαιος πως τα πράγματα θα αλλάξουν. Ακόμα, πληροφορεί τους αναγνώστες του πως η μέρα της δίκης του για τα βραβεία που ανακοίνωσε πως θα δώσει δεν ορίστηκε ακόμα και μόλις λάβει την κλήση θα τη δημοσιεύσει αμέσως στο περιοδικό. Καλεί όμως τα παιδιά να μην κάνουν τίποτα, ούτε στη δίκη να παρευρεθούν, ούτε ως μάρτυρες να προσέλθουν, ούτε εράνους να κάνουν για να εξαγοράσουν τη φυλάκιση αν καταδικαστεί, το μόνο που χρειάζεται να κάνουν για να τον βοηθήσουν είναι να διαβάζουν και να διαδίδουν τα τεύχη του περιοδικού και μάλιστα διαβεβαιώνει πως έχει πάρει τα μέτρα του και ακόμα και στη φυλακή να τον κλείσουν το περιοδικό θα κυκλοφορεί κανονικά κάθε Τρίτη, όπως πάντα!

Η εικονογράφηση της Γ’ περιόδου, εξωφύλλου και εσωτερικού, είναι και στο τεύχος αυτό του Κουκάκη, που υπογράφει ως «ΚΟΥΚ-ΑΚΗΣ», ενώ στο αντίστοιχο τεύχος της Β’ περιόδου είναι του Βύρωνα Απτόσογλου που υπογράφει ως Byron.

Το τεύχος 6 της Β’ περιόδου είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο», οπότε μπορεί κανείς να κάνει τη σύγκριση ανάμεσα στις δύο εκδόσεις και να βρει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Τα δύο τεύχη είναι από τις συλλογές μας, το τεύχος της Γ’ περιόδου από τη δική μου συλλογή και το τεύχος της Β’ περιόδου από τη συλλογή του Γιώργου Βλάχου.



Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 8 Φεβρουαρίου 2017




#61) Το Στοιχειό της Χαράδρας

Ο Ποκοπίκο που είχε βγει για κυνήγι αγρίων κονίκλων γυρνάει τρομαγμένος στην κορυφή του πέτρινου βουνού και εξηγεί στον Γκαούρ και στην Ταταμπού τι του συνέβη. Ενώ είχε στήσει καρτέρι στο βράχο όπου πάει συνήθως για να φονεύσει με τη χαντζάρα του αγρίους κονικλαράδες, εμφανίστηκε ένα παράξενο θεριό, μια τεράστια σαύρα, που του μίλησε με ανθρώπινη λαλιά και τον ρώτησε αν μπορεί να… τον ρωτήσει κάτι! Ο Γκαούρ και η Ταταμπού δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα γέλια τους, γιατί νομίζουν πως ο Ποκοπίκο αστειεύεται όπως συνήθως και ο νάνος παρεξηγιέται, φεύγει θυμωμένος και απογοητευμένος από το βουνό και πάει στην σπηλιά του Άρχοντα της Ζούγκλας όπου ανακοινώνει πως τυγχάνει άνεργος και  χασομέρης και ζητάει εργασία, γιατί δεν άντεχε άλλο να είναι στην υπηρεσία του Γκαούρ και υπέβαλε παραίτηση! Ο Ταρζάν τον μαλώνει και τον πετάει έξω από τη σπηλιά και ο Ποκοπίκο απογοητευμένος αυτή τη φορά από την ανάρμοστη συμπεριφορά του Άρχοντα της Ζούγκλας του απαντάει με θυμό πως είναι κρίμα που στις φλέβες του τρέχει το αίμα του Γκαούρ. Ο Άρχοντας της Ζούγκλας τρέχει στο πέτρινο βουνό όπου ο Γκαούρ που δεν μπορεί να πει ποτέ ψέματα παραδέχεται πως χρειάστηκε κάποτε για να τον σώσει να του προσφέρει το αίμα του. Όμως ο Ταρζάν αρνείται την παλιά προσφορά του Έλληνα γίγαντα γιατί δεν μπορεί να δεχτεί να κυλάει στις φλέβες του ένα ξένο αίμα που δεν είναι της ράτσας του, της γενιάς του και της πατρίδας του και κόβει τη φλέβα του αριστερού του χεριού για να χυθεί το ξένο αίμα προτιμώντας το θάνατο…

Το τεύχος 61 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Το Στοιχειό της Χαράδρας» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 1960 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 1963. Περιλαμβάνει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 7 της Β’ περιόδου που είχε κυκλοφορήσει την Τρίτη 27 Νοεμβρίου 1951 με τίτλο «Ο Στοιχειωμένος Βράχος» που είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο». «Το στοιχειό της χαράδρας» του τίτλου της Γ’ περιόδου είναι φυσικά η γιγάντια σαύρα που μιλάει με ανθρώπινη λαλιά, ενώ ο τίτλος της Β’ περιόδου αναφέρεται επίσης στην παράξενη σαύρα που μιλάει, αλλά έμμεσα, από το «στοιχειωμένο βράχο» όπου εμφανίζεται.

Την περίοδο που γράφτηκε αυτή η περιπέτεια, αρχές της δεκαετίας του πενήντα, στην ελληνική κοινωνία η ιδεολογία των νικητών του εμφυλίου, η ιδεολογία του εθνικισμού, της εθνικοφροσύνης, της ανωτερότητας της ελληνικής φυλής και της ιερότητας του αίματός της ήταν στο απόγειό της και οι σχετικές αναφορές του συγγραφέα Νίκου Ρούτσου στην περιπέτεια αυτή ήταν απόλυτα εναρμονισμένες, σε βαθμό ίσως μιας συνειδητής γελοιοποίησης, με τις κυριαρχούσες ακρότητες της ιδεολογίας αυτής. Το ιερό αίμα του Έλληνα γίγαντα Γκαούρ, όταν μεταγγίζεται στις φλέβες του Ταρζάν, του χαρίζει και όλα τα χαρακτηριστικά και τα προτερήματα της ελληνικής φυλής, αλλά ακόμα κι αν το αίμα ενός λιονταριού μεταγγιστεί στις φλέβες ενός ανθρώπου θα του χαρίζει όλο το θάρρος και τη δύναμη που διαθέτει το θεριό! Αυτές τις ακρότητες που διαβάζαμε στο «Γκαούρ-Ταρζάν» μικροί τότε εκείνη την εποχή και δέκα χρόνια αργότερα στην Γ’ έκδοση του περιοδικού δεν τις προσλαμβάναμε τόσο ως ακρότητες, γιατί κάτι τέτοια για την ιερότητα του αίματος και την ανωτερότητα της ελληνικής φυλής μας τα έλεγαν ακόμα και στο σχολείο! Αν λοιπόν το αίμα των Ελλήνων είναι ιερό, γιατί δεν θα μπορούσε να εμπεριέχει ως εκδήλωση της ιερότητάς του και τα χαρακτηριστικά και τα προτερήματα της φυλής μας; Κι αν το αίμα των Ελλήνων εμπεριέχει τα χαρακτηριστικά και τα προτερήματα της φυλής, γιατί οποιοδήποτε άλλο αίμα, ακόμα και ενός λιονταριού, δεν θα μπορούσε να εμπεριέχει κι αυτό τα χαρακτηριστικά και τα προτερήματα αυτού που το φέρει;


Η εικονογράφηση της Γ’ περιόδου, εξωφύλλου και εσωτερικού, είναι και στο τεύχος αυτό του Κουκάκη, που υπογράφει ως «ΚΟΥΚ-ΑΚΗΣ», ενώ στο αντίστοιχο τεύχος της Β’ περιόδου είναι του Βύρωνα Απτόσογλου που υπογράφει ως Byron.

Το τεύχος 7 της Β’ περιόδου είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο», οπότε μπορεί κανείς να κάνει τη σύγκριση ανάμεσα στις δύο εκδόσεις και να βρει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Τα δύο τεύχη είναι από τις συλλογές μας, το τεύχος της Γ’ περιόδου από τη δική μου συλλογή και το τεύχος της Β’ περιόδου από τη συλλογή του Γιώργου Βλάχου.



Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 5 Μαρτίου 2017



#62) Η Φυλή των Σκελετανθρώπων

Ο Ταρζάν θεωρεί πως ήταν έγκλημα του Γκαούρ να του προσφέρει το αίμα του και να ζει χωρίς να το ξέρει με ξένο αίμα και απαιτεί από τον Έλληνα γίγαντα να φύγει με τη συντρόφισσά του από την επικράτειά του ή να μείνει, αλλά να αφήσει τις ψευτοπαλληκαριές και να υπακούει τυφλά στον άρχοντά του. Ο Γκαούρ που δεν θέλει να κάνει κακό στον Ταρζάν, αλλά η ελληνική του υπερηφάνεια δεν του επιτρέπει να μείνει άλλο κάτω από αυτές τις συνθήκες στη ζούγκλα, εγκαταλείπει το βασίλειο του Ταρζάν και με την Ταταμπού και τον Ποκοπίκο περνούν το Μεγάλο Ποτάμι, φτάνουν στην Πέρα Ζούγκλα και εκεί, με ένα καταπληκτικό τέχνασμα του Ποκοπίκο ο Γκαούρ γίνεται Άρχοντας της άγριας και ανεξερεύνητης αυτής περιοχής. Όλες οι φυλές των κανιβάλων της Πέρα Ζούγκλας δηλώνουν υποταγή στο νέο άρχοντα και εγκαθιστούν τους τρεις συντρόφους στην «Ιερή Σπηλιά», που βρίσκεται στους πρόποδες ενός μικρού καταπράσινου ειδυλλιακού λόφου γεμάτου με πολύχρωμα μυρωμένα αγριολούλουδα, δέντρα με γλυκόχυμους καρπούς και πηγές με κρυστάλλινα νερά. Όμως, ο Ταρζάν μετανιώνει πικρά για την άσχημη και προσβλητική συμπεριφορά του προς τον Έλληνα γίγαντα και χωρίς να γνωρίζει την απρόσμενη τύχη που τον περίμενε στη μυστηριώδη περιοχή πέρα από το Μεγάλο Ποτάμι, αποφασίζει να αψηφήσει τους δαίμονες, τα στοιχειά, τα τέρατα και τους πολυάριθμους εχθρούς που κατοικούν στην Πέρα Ζούγκλα και να πάει να βοηθήσει τον αδελφό του…

Το τεύχος 62 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Η Φυλή των Σκελετανθρώπων» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 1960 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 1963. Περιλαμβάνει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 8 της Β’ περιόδου που είχε κυκλοφορήσει την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 1951 με τίτλο «Η χώρα των Νεκρών» που είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο». Οι τίτλοι των τευχών και στις δύο περιόδους έκδοσης αυτής της ιστορίας αναφέρονται στην πηγή που υπάρχει κοντά στην «Ιερή Σπηλιά», που όποιος πιει από το νερό της βλέπει να έρχονται από τη «χώρα των νεκρών» και να εμφανίζονται μπροστά του οι ανθρώπινοι σκελετοί της «φυλής των σκελετανθρώπων».

Η εικονογράφηση της Γ’ περιόδου, εξωφύλλου και εσωτερικού, είναι και στο τεύχος αυτό του Κουκάκη, που έχει την υπογραφή του, «ΚΟΥΚ-ΑΚΗΣ», μόνο στο εξώφυλλο, ενώ στο αντίστοιχο τεύχος της Β’ περιόδου είναι του Βύρωνα Απτόσογλου που υπογράφει ως Byron.

Το τεύχος 8 της Β’ περιόδου είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο», οπότε μπορεί κανείς να κάνει τη σύγκριση ανάμεσα στις δύο εκδόσεις και να βρει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Τα δύο τεύχη είναι από τις συλλογές μας, το τεύχος της Γ’ περιόδου από τη δική μου συλλογή και το τεύχος της Β’ περιόδου από τη συλλογή του Γιώργου Βλάχου.



Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 17 Μαρτίου 2017



#63) Μονομαχία στο Βυθό


Το τεύχος 63 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Μονομαχία στο Βυθό» κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου 1960 και σε ανατύπωση στις 31 Ιανουαρίου 1963. Η ιστορία που περιλαμβάνει είναι συνέχεια της ιστορίας που περιλαμβάνει το τεύχος 8 της Β’ περιόδου που έχει ήδη αναρτηθεί, που σημαίνει πως το τεύχος 63 περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 9 της Β’ περιόδου που εκδόθηκε εννιά ακριβώς χρόνια νωρίτερα, στις 11 Δεκεμβρίου 1951. Ο τίτλος του αντίστοιχου τεύχους της Β’ περιόδου, «Το όρνιο της καταιγίδας», είναι απόλυτα επιτυχημένος, γιατί ανταποκρίνεται με τον καλύτερο τρόπο στο περιεχόμενο της ιστορίας, όπως γίνεται φανερό και από το εξώφυλλο της Γ’ περιόδου, ενώ ο τίτλος «Μονομαχία στο Βυθό», εκτός που δεν είναι τόσο εντυπωσιακός, υστερεί, γιατί αναφέρεται σε ένα επιμέρους επεισόδιο που δεν έχει οργανική σχέση με τη βασική υπόθεση.

Στο τεύχος αυτό ο Γκαούρ εξακολουθεί να είναι άρχοντας της «Πέρα Ζούγκλας» και ζει μαζί με την Ταταμπού και τον Ποκοπίκο στην «Ιερή Σπηλιά» που του έχει παραχωρηθεί από τις άγριες φυλές των κανιβάλων αυτής της άγνωστης και ανεξερεύνητης περιοχής. Ο Γκαούρ παραχωρεί τον τίτλο του βασιλιά της «Πέρα Ζούγκλας» στον Ταρζάν, γιατί πιστεύει πως μονάχα ένας άρχοντας πρέπει να κυβερνάει ολόκληρη την απέραντη Ζούγκλα και αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από το φίλο του, αλλά οι υπήκοοί του είναι εντελώς αντίθετοι σε μια τέτοια προοπτική και προσπαθούν να ξεφορτωθούν τον Ταρζάν χωρίς να το καταλάβει ο βασιλιάς τους. Στο μεταξύ, το Βουνό που έχει τη σπηλιά του ο Γκαούρ το έχει καταλάβει ο τυχοδιώκτης Μαξ Άρλαν επωφελούμενος από την απουσία του Έλληνα ήρωα. Στην ιστορία αυτή ο Ρούτσος εμπνευσμένος πιθανόν από το σωκρατικό «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα», «Ένα ξέρω, πως δεν ξέρω τίποτα», βάζει στο στόμα της Χουχούς, που προσπαθεί χωρίς επιτυχία να κρύψει αυτά που ξέρει, τα λόγια, «Να! ξέρω πως… δεν ξέρω τίποτις» σε έναν ιδιαίτερα απολαυστικό διάλογο με τον Ποκοπίκο.

Προκόπης Κωφός




#64) Ο Τερατάνθρωπος Μποχάρ

Το τεύχος 64 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Ο Τερατάνθρωπος Μποχάρ» κυκλοφόρησε στις 15 Δεκεμβρίου 1960 και σε ανατύπωση στις 7 Φεβρουαρίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 10 της Β’ περιόδου με τίτλο «Η Φυλή των Φαντασμάτων», που κυκλοφόρησε στις 18 Δεκεμβρίου 1951. Η εικονογράφηση, εξωφύλλου και εσωτερική, αυτής της ιστορίας του Νίκου Ρούτσου στην Γ’ περίοδο της έκδοσης του περιοδικού είναι έργο του Κουκάκη.

Τα «Φαντάσματα» είναι οι κανίβαλοι της πιο άγριας φυλής της Πέρα Ζούγκλας και έχουν αρχηγό το τερατάνθρωπο Μποχάρ. Ζουν με τον γιγαντιαίο αρχηγό τους σε μια απέραντη σπηλιά που βρίσκεται στο κούφιο εσωτερικό ενός πέτρινου, κωνικού βουνού κοντά σε μια μεγάλη λίμνη. Μέσα στο λαβύρινθο του κούφιου αυτού βουνού εγκλωβίζονται ο Γκαούρ και η Ταταμπού αναζητώντας τον Ποκοπίκο και κινδυνεύουν να γίνουν τροφή του ανθρωποφάγου Μποχάρ. Από την τραγική κατάσταση που βρίσκονται θα τους σώσει για μια ακόμα φορά, ποιος άλλος;, ο αιώνιος προστάτης των «κουτών και αδυνάτων», ο φοβερός και τρομερός Ποκοπίκο, που και σ’ αυτή την ιστορία έχει μεγάλα κέφια και ανάμεσα στα άλλα προσποιείται πως θέλει να ανταλλάξει τη χαντζάρα του με το κανονάκι του κόντε Τζουτζούκου!


Προκόπης Κωφός






Τόμος 9 --------------------------------------------------------------------------------------------------------



#65) Τα Μαύρα Φαντάσματα

Ο τερατάνθρωπος Μποχάρ μην υποφέροντας άλλο την αδιαφιλονίκητη  κυριαρχία του Γκαούρ στην Πέρα Ζούγκλα παίρνει τους αραπάδες του, τα  τρομερά «Μαύρα Φαντάσματά» του, περνούν το Μεγάλο Ποτάμι,  μεταναστεύουν στην περιοχή της επικράτειας του Ταρζάν και  καταλαμβάνουν το βουνό του Έλληνα γίγαντα. Πρώτος στόχος του Μποχάρ  για να επιβεβαιωθεί η κυριαρχία του και η υποταγή όλων των φυλών της  περιοχής στη δική του εξουσία είναι ο Ταρζάν. Ο Άρχοντας της Ζούγκλας  αν και καταφέρνει να αντιμετωπίσει την πρώτη επίθεση των «Μαύρων  Φαντασμάτων» στη σπηλιά του, αναγκάζεται να δεχτεί τη βοήθεια και τη  φιλία του παλιού εχθρού του, του μετανιωμένου Γιαχάμπα. Είναι όμως  αληθινές οι διαβεβαιώσεις του Γιαχάμπα, πως είναι ο μόνος φύλαρχος της  περιοχής που δεν δήλωσε υποταγή στον Μποχάρ;

Το τεύχος 65 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Τα Μαύρα  Φαντάσματα» κυκλοφόρησε στις 22 Δεκεμβρίου 1960 και σε ανατύπωση στις  14 Φεβρουαρίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος  11 της Β’ περιόδου με τίτλο «Ο Θεός της Χρυσής Φωτιάς», που  κυκλοφόρησε στις 25 Δεκεμβρίου 1951.

Η ιστορία αυτή και στην Β’ και στη Γ’ περίοδο της έκδοσής της  κυκλοφόρησε Χριστούγεννα, του 1951 και του 1960 αντίστοιχα, και ο  συγγραφέας της, Νίκος Ρούτσος, αξιοποιεί το γιορταστικό κλίμα των  ημερών για να αναφερθεί στον θεό της Αγάπης, το θεό που κηρύττει στη  Ζούγκλα η ιεραπόστολος Γιοχάνα, που με την έλευσή του ανήμερα των  Χριστουγέννων θα ανοίξουν τα ουράνια και θα πέσει από ψηλά πάνω στις  καρδιές εχθρών και φίλων μια «χρυσή φωτιά», σαν βροχή. Αυτός είναι «Ο  Θεός της Χρυσής Φωτιάς» του τίτλου της Β’ περιόδου! Ο Ποκοπίκο βέβαια  έχει εντελώς διαφορετική άποψη για θεούς και δαίμονες! Απολαύστε τον  στη σελίδα 24, πώς υπερασπίζεται τον θεό της Ζούγκλας, τον Κράουμπα,  έναντι του θεού της Αγάπης της Γιοχάνας! Απολαύστε επίσης και τη  Χουχού, που όλα τα κακά που συμβαίνουν τα αποδίδει στις προσπάθειες  όλων των αρσενικών της Ζούγκλας, που υποταγμένα στη γοητεία της  προσπαθούν να την κατακτήσουν!


Προκόπης Κωφός




#66) Τα Φτερωτά Τέρατα

Ο τερατάνθρωπος Μποχάρ και τα «Μαύρα Φαντάσματά» του έχουν θρονιαστεί  στο πέτρινο βουνό του Έλληνα γίγαντα και χρησιμοποιώντας το σαν βάση  κάνουν επιδρομές σπέρνοντας στη Ζούγκλα τον όλεθρο και την καταστροφή.  Ο Γκαούρ και ο Ταρζάν με τις συντρόφισσές τους, την Ταταμπού και τη  Τζέιν, πρέπει να τους διώξουν χωρίς καθυστέρηση. Η επίθεση που  οργανώνουν γίνεται τη νύχτα και την επιχειρούν έχοντας βάψει τα σώματά  τους με κατάλληλες φυτικές μπογιές για να φαίνονται σαν «μισολιωμένοι
βρικόλακες». Τα «Μαύρα Φαντάσματα» όταν τους βλέπουν πανικοβάλλονται,  αλλά παίρνουν θάρρος όταν εμφανίζεται ο τερατόμορφος αρχηγός τους. Και  δεν φτάνουν όλα αυτά, στο νυχτερινό ουρανό της Ζούγκλας αντηχούν οι  κρωγμοί των τεράστιων «φτερωτών τεράτων» Γκραχούβ, που έρχονται να  χορτάσουν με τις σάρκες των νεκρών ιθαγενών και απειλούν και τους  ζωντανούς. Ο Ποκοπίκο παίρνει κι αυτός μέρος στο μακελειό και εξηγεί στη Χουχού τι πρέπει να κάνει, να τραβάει στην μπάντα τους  «σφαγμένους» για να μην τους ξανασφάζει και χασομερούν!

Το τεύχος 66 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Τα Φτερωτά  Τέρατα» κυκλοφόρησε στις 29 Δεκεμβρίου 1960 και σε ανατύπωση στις 21  Φεβρουαρίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 12  της Β’ περιόδου με τίτλο «Η Φωλιά του Σκορπιού», που κυκλοφόρησε την  Τρίτη 1 Ιανουαρίου 1952. Ο τίτλος του τεύχους της Β’ περιόδου  αναφέρεται στον τεράστιο σκορπιό που έχει τη φωλιά του στο τεράστιο  κεφάλι του Μποχάρ.


Προκόπης Κωφός




#67) Ο Ήρωας των Ηρώων

Αντί για κουλούρι Θεσσαλονίκης, «Γκαούρ-Ταρζάν»!

Το τεύχος 67 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Ο Ήρωας των Ηρώων» κυκλοφόρησε στις πόλεις στις 5 Ιανουαρίου 1961. Λόγω των διακοπών των Χριστουγέννων που δεν είχαμε σχολείο είχα βρεθεί με τη μάνα μου στη Θεσσαλονίκη και μάλλον εκείνη τη μέρα επιστρέφαμε στο Λιτόχωρο. Ήμασταν στο «πρακτορείο», είχαμε επιβιβαστεί ήδη στο λεωφορείο και γκρίνιαζα να μου δώσει μια δραχμή να κατεβώ να πάρω ένα κουλούρι, γιατί στο Λιτόχωρο όπου ζούσαμε δεν είχε τότε κουλούρια.
Τελικά, προς μεγάλη μου τύχη, ελλείψει δραχμής, απέσπασα ένα δίφραγκο και κατέβηκα αναζητώντας αυτόν που είχα δει πριν λίγο από το παράθυρο του λεωφορείου να περνάει με τα κουλούρια του. Δεν τον βρήκα, αλλά το βλέμμα μου έπεσε στα περιοδικά που ήταν κρεμασμένα σ’ ένα κοντινό περίπτερο. Στα μάτια ενός παιδιού της τρίτης Δημοτικού έκανε εντύπωση το εξώφυλλο με τον γιγάντιο κάβουρα να κρατάει τους ήρωες στις δαγκάνες του. Με κάποιο δισταγμό, γιατί θα ξόδευα και τις δύο δραχμές, τόλμησα και αγόρασα το πρώτο μου τεύχος του «Γκαούρ-Ταρζάν», το πρώτο παιδικό περιοδικό εκείνης της εποχής που διάβασα στη ζωή μου. 

Το ταξίδι με το λεωφορείο από τη Θεσσαλονίκη για το Λιτόχωρο διαρκούσε τότε πάνω από τρεις ώρες και μέσα σ’ αυτό το διάστημα καθώς διάβαζα το νέο πολύτιμο απόκτημά μου άνοιξε ένα παράθυρο σε έναν καινούριο κόσμο που θα με συντρόφευε για πολλά χρόνια και κρατάει ακόμα μια ξεχωριστή γωνιά στη σκέψη μου και στα συναισθήματά μου. Θυμάμαι πόσο περίπλοκη μου είχε φανεί η ιστορία που διάβαζα, που για να την καταλάβω και να τη χορτάσω, επειδή δεν ήμουν καθόλου εξοικειωμένος στο πρώτο τεύχος με τους χαρακτήρες, ούτε είχα διαβάσει μέχρι τότε «εξωσχολικά» βιβλία, χρειαζόταν να γυρίζω πάλι από την αρχή. Στο τεύχος αυτό εκτός από τους βασικούς ήρωες και τον αστείο γιο του Ταρζάν, το Μπέιμπη, που αργότερα «μεταμορφώθηκε» στον υπέροχο Κραγιαμπού, εμπλέκονται στην ιστορία ο τερατάνθρωπος Μποχάρ, ο τυχοδιώκτης Μαξ Άρλαν που θέλει να μεταφέρει τον αιχμάλωτο τερατάνθρωπο στην Αμερική να τον αξιοποιήσει ως αξιοθέατο για να κερδίσει «δισεκατομμύρια», ο γοριλάνθρωπος Νταμπούχ, η πάντα μυστηριώδης και ανεξερεύνητη Πέρα Ζούγκλα που χωρίζεται από την επικράτεια του Ταρζάν με το Μεγάλο Ποτάμι και ένας μεγάλος θησαυρός.

Το επόμενο τεύχος του Γκαούρ-Ταρζάν που απέκτησα ήταν το νούμερο 70 με τίτλο «Ο Δαίμονας της Ζούγκλας». Μόλις τότε άρχισε να διαδίδεται στο Λιτόχωρο η ανάγνωση των παιδικών περιοδικών και τα παλιότερα τεύχη του «Γκαούρ-Ταρζάν», αλλά και του «Μικρού Ήρωα» και του Υπερανθρώπου» δεν υπήρχαν. Μερικά παλιότερα τεύχη έφερναν παιδιά που πήγαιναν στην Κατερίνη και μας τα δάνειζαν να τα διαβάσουμε όσοι δεν είχαμε το προνόμιο να τα προμηθευόμαστε από τις «μεγάλες αγορές». Τα περισσότερα μπορέσαμε να τα αποκτήσουμε και να τα διαβάσουμε αργότερα, όταν εκδόθηκαν σε ανατύπωση. Για την ιστορία προσθέτω πως την ίδια εβδομάδα που κυκλοφορούσε το τεύχος 67 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν», 
κυκλοφορούσε το τεύχος 411 του «Μικρού Ήρωα» με τίτλο «Δύο ήρωες πεθαίνουν» και το τεύχος 10 του «Υπερανθρώπου» με τίτλο «Στα Δόντια του Λιονταριού». Τρεις μήνες αργότερα, στη 1 Απριλίου 1961, κυκλοφόρησε το τεύχος 1 της ανατύπωσης του «Μικρού Ήρωα» και στις 23 Νοεμβρίου 1961 κυκλοφόρησε το τεύχος 1 της ανατύπωσης του «Γκαούρ-Ταρζάν» της Γ’ περιόδου.

Προκόπης Κωφός



#68) Τρομακτική Κατακόμβη


Από τη μέρα που ο αμερικανός τυχοδιώκτης Μαξ Άρλαν είδε τον  τερατάνθρωπο Μποχάρ, σκέφτηκε πως βρήκε τον τρόπο να γίνει πλούσιος  και δυνατός. Αν καταφέρει να τον πιάσει και να τον μεταφέρει σκλάβο  του στην Αμερική, θα αποκτήσει τεράστια περιουσία από το χρυσάφι που  θα πληρώνει ο κόσμος μόνο και μόνο για να τον βλέπει. Μια φοβερή  νύχτα, που μια τροπική μπόρα με καταρράκτες νερού, αστραπές, κεραυνούς  και μπουμπουνητά δέρνει αλύπητα την απέραντη άγρια Ζούγκλα, ο  αμερικανός τυχοδιώκτης φτάνει στα χαλάσματα του αρχαίου ναού, στη  βαθιά καταπακτή όπου ζει ο φοβερός μάγος Νάχρα-Ντου με την τερατόμορφη  γριά στρίγκλα που τον υπηρετεί και ζητάει τη βοήθειά του. Ο  παντοδύναμος μάγος μπορεί να τον βοηθήσει να υποτάξει τον τρομερό τερατάνθρωπο δίνοντάς του ένα θαυματουργό φίλτρο, που μόλις το μυρίσει  ο Μποχάρ θα γίνει αμέσως πειθήνιο όργανο και θα υπακούει τυφλά τον  αμερικανό τυχοδιώκτη. Όμως, το αντάλλαγμα  που ζητάει ο Νάχρα-Ντού για  να δώσει το μαγικό του φίλτρο, ποτέ δεν θα μπορούσε ο Μαξ Άρλαν να το  διανοηθεί. Ο καταχθόνιος μάγος ζητάει από τον αμερικανό τυχοδιώκτη να  του φέρει τα κομμένα κεφάλια του Γκαούρ και του Ταρζάν και μόνο τότε  θα του δώσει το μαγικό φίλτρο…

Στην εξέλιξη της ιστορίας κάτοχος του θαυματουργού αυτού φίλτρου  γίνεται και ο Ποκοπίκο, που όμως συλλαμβάνεται, όχι από μία, ούτε από  δύο, ούτε από τρεις, αλλά από σαράντα δύο όμορφες αλλά πεινασμένες  αραπίνες που ανάβουν αμέσως φωτιά για να τον ψήσουν ζωντανό. Ο  Ποκοπίκο καταφέρνει να πείσει τις λαίμαργες αραπίνες πως αν μυρίσουν  το φίλτρο του θα μοσχοβολούν σε όλη τους τη ζωή. Οι χαριτωμένες ανθρωποφάγες μην αντέχοντας στον πειρασμό το μυρίζουν και  μετατρέπονται σε χαρέμι του διαβολεμένου νάνου και… ποιος είδε τη  Χουχού και δεν τη φοβήθηκε, όταν είδε τον Ποκοπίκο με τις ξετρελαμένες  μαζί του αραπινούλες του…

Το τεύχος 68 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Τρομακτική  Κατακόμβη» κυκλοφόρησε στις 12 Ιανουαρίου 1961 και σε ανατύπωση στις 7  Μαρτίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 14 της  Β’ περιόδου με τίτλο «Το Στοιχειό της Φρίκης», που κυκλοφόρησε την  Τρίτη 15 Ιανουαρίου 1952. 

Προκόπης Κωφός



#69) Σατανικό Ξεγέλασμα

Ένα κοπάδι από πεινασμένες ύαινες, ένα τεράστιο μαύρο φίδι με πράσινες  βούλες, αμέτρητα όρνια που σκοτεινιάζουν με τις μαύρες φτερούγες τους  τον ουρανό της ζούγκλας και ο τερατάνθρωπος Μποχάρ μπλέκονται σε μια  περιπέτεια όπου οι αντοχές του Γκαούρ, της Ταταμπού, του γιου του  Ταρζάν, του Μπέιμπι, αλλά και του αμερικανού τυχοδιώκτη Μαξ Άρλαν και  του γοριλάνθρωπου Νταμπούχ που έρχονται να βοηθήσουν φτάνουν στα όριά  τους. Η σωτηρία έρχεται για μια ακόμα φορά, από ποιον άλλον;, από τον  αιώνιο σωτήρα των κουτών και αδυνάτων, το φοβερό και τρομερό Ποκοπίκο…

Στο τεύχος αυτό ο γιος του Ταρζάν, ο Μπέιμπι, παλεύει σας άντρας πια  με τα θηρία της Ζούγκλας και ο Ποκοπίκο που βρίσκει πολύ «βουτυράτο»  το όνομα Μπέιμπι, του δίνει ένα όνομα που να ταιριάζει με το θάρρος,  την παλικαριά και την τιμιότητά του, ένα όνομα που όλοι το προφέρουν  με θαυμασμό και το επαναλαμβάνουν ψιθυριστά σαν ηχώ… Κραγιαμπού!…  Κραγιαμπού!…

Το τεύχος 69 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Σατανικό  Ξεγέλασμα» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 1961 και σε ανατύπωση  την Πέμπτη 14 Μαρτίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το  τεύχος 15 της Β’ περιόδου με τίτλο «Η Ματωμένη Βροχή», που κυκλοφόρησε  την Τρίτη 22 Ιανουαρίου 1952. Η «ματωμένη βροχή» του τίτλου της Β’  περιόδου αναφέρεται στις σταγόνες αίματος που πέφτουν σαν βροχή από τα  κατάμαυρα όρνια που αλληλοσπαράσσονται διεκδικώντας τον δεμένο χειροπόδαρα Μποχάρ.

Προκόπης Κωφός



#70) Ο Δαίμονας της Ζούγκλας

Ένας φοβερός και απαίσιος αμερικανός κακούργος, ο Μπαλούχ, έρχεται στη  Ζούγκλα με ένα φορτηγό καράβι που φέρει το όνομα «Δαίμονας της  Ζούγκλας» και είναι γεμάτο με όπλα και πυρομαχικά. Μαζί του έχει τη  σατανική και πανέμορφη φίλη του, τη Ζεράν, και εκατό επαγγελματίες  δολοφόνους, λαθρέμπορους, κακοποιούς και δραπέτες φυλακών. Το όνειρο  του αρχικακούργου είναι να σκοτώσει τον Ταρζάν και τον Γκαούρ για να  γίνει αυτός αφέντης της απέραντης Ζούγκλας και κύριος των αμέτρητων  θησαυρών της, που θα τον κάνουν τον πλουσιότερο άνθρωπο του κόσμου.  Μόλις φτάνουν στη Ζούγκλα, οι στυγεροί δολοφόνοι του Μπαλούχ συλλαμβάνουν τον Ταρζάν και τον παραδίδουν στον αφέντη τους για να τον  χρησιμοποιήσει σαν δόλωμα για να συλλάβει και τον Γκαούρ. Για να  ελευθερωθεί ο Ταρζάν και να αντιμετωπιστεί ο φοβερός αυτός στρατός των  αδίσταχτων δολοφόνων, θα χρειαστεί η βοήθεια όλων των δυνάμεων της  Ζούγκλας, του αμερικανού τυχοδιώκτη Μαξ Άρλαν, του Νταμπούχ με τους  γορίλες του και ακόμα και η βοήθεια των εχθρών του Έλληνα και του  Άγγλου γίγαντα, του φύλαρχου Γιαχάμπα που έρχεται με τους αραπάδες  του, του παντοδύναμου μάγου Νάχρα-Ντου που προσφέρει δυο θαυματουργά  χαπάκια που μπορεί να βοηθήσουν και  του τερατάνθρωπου Μποχάρ που  είναι πρόθυμος να βοηθήσει, γιατί έχει δεχτεί το μήνυμα της αγάπης της  ιεραποστόλου Γιοχάνας και η άγρια καρδιά του έχει πλημμυρίσει από  αγάπη και καλοσύνη. Η βοήθεια όλων, φίλων και εχθρών, είναι απαραίτητη  για να αντιμετωπιστεί η φοβερή αυτή απειλή, αλλά η συνεισφορά του  φοβερού και τρομερού Ποκοπίκο θα είναι για μια ακόμα φορά καταλυτική…

Το τεύχος 70 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Ο Δαίμονας  της Ζούγκλας» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 1961 και σε  ανατύπωση την Πέμπτη 21 Μαρτίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που  περιέχει το τεύχος 16 της Β’ περιόδου με τίτλο «Το Φάντασμα της Στρίγγλας», που κυκλοφόρησε την Τρίτη 29 Ιανουαρίου 1952. Ο τίτλος της  Β’ περιόδου αναφέρεται στη γριά «στρίγκλα» που προλέγει τη συμφορά που  απειλεί τη ζούγκλα και τους ήρωές της σ’ ένα όνειρο που βλέπει ο  Ποκοπίκο. Το τεύχος αυτό είναι το δεύτερο μετά το τεύχος 67 του  «Γκαούρ-Ταρζάν» που διάβασα από μικρός και θυμάμαι ακόμα και τώρα πόσο  με είχε συγκλονίσει ο άδικος χαμός των γοριλών του Νταμπούχ που  αποδεκατίστηκαν από τα πυρά των στυγερών δολοφόνων, όταν όρμησαν  εναντίον τους χωρίς να νιώθουν τον κίνδυνο.
 Προκόπης Κωφός
Λιτόχωρο, 21 Σεπτεμβρίου 2015




#71) Μονομαχία μέχρι Θανάτου

Ο φοβερός και απαίσιος αμερικανός κακούργος Μπαλούχ με τη σατανική και  πανέμορφη φίλη του Ζεράν και εκατό επαγγελματίες δολοφόνους,  λαθρέμπορους, κακοποιούς και δραπέτες φυλακών κατάφεραν ήδη να  επιβληθούν και να κυριαρχήσουν σε όλες της φυλές και σε ολόκληρη την απέραντη και άγρια Ζούγκλα και μονάχα το περήφανο ελληνικό βουνό του  Γκαούρ δεν μπόρεσαν να κατακτήσουν ακόμα. Εκεί έχουν καταφύγει ο  Γκαούρ, ο Ταρζάν, η Ταταμπού, η Τζέιν, ο Κραγιαμπού, ο Ποκοπίκο, η  Χουχού, αλλά και ο Μαξ Άρλαν και ο Νταμπούχ και ακόμα και δυο παλιοί  εχθροί, ο Γιαχάμπα και ο τερατάνθρωπος, Μποχάρ, που έχουν ενώσει όλοι  μαζί τις δυνάμεις τους για να αντισταθούν στον κοινό εχθρό και να  διώξουν από τη Ζούγκλα τους απαίσιους επιδρομείς. Όμως όλοι τους,  βρίσκονται σε τραγική θέση, γιατί ο Μπαλούχ έχοντας εξασφαλίσει ενισχύσεις από εκατό ακόμα κακοποιούς έχει αποκλείσει το βουνό και οι  υπερασπιστές του βρίσκονται στο δίλημμα ή να πεθάνουν από την πείνα ή  να επιχειρήσουν μια ηρωική έξοδο και να δεχτούν τα πυρά των δολοφόνων  του Μπαλούχ που περιμένουν να τους θερίσουν. Από την τραγική αυτή θέση  θα τους βγάλει ο Ποκοπίκο με τα μαύρα χαπάκια του μάγου Νάχρα-Ντου,  που τους κάνουν όλους αόρατους! Όμως, όσο δεν βλέπει ο ένας τον άλλο  κάποιος επωφελείται και φιλάει την Ταταμπού και το ηχηρό αυτό φιλί θα  αποτελέσει την αιτία για μια «Μονομαχία μέχρι Θανάτου»…


Το τεύχος 71 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Μονομαχία  μέχρι Θανάτου» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 1961 και σε  ανατύπωση την Πέμπτη 28 Μαρτίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που  περιέχει το τεύχος 17 της Β’ περιόδου με τίτλο «Γορίλας με Φτερά», που  κυκλοφόρησε την Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 1952. Ο τίτλος της Β’ περιόδου δεν  αναφέρεται σε κάποιον ιπτάμενο γορίλα, αλλά στον πιο πιστό φίλο του  γοριλανθρώπου Νταμπούχ, που είναι ο μόνος που καταφέρνει να διασπάσει  τον κλοιό των κακοποιών γύρω από το βουνό και να φτάσει στην κορυφή.  Το κεφάλι του γιγαντόσωμου αυτού γορίλα είναι στολισμένο με τρία  μεγάλα φτερά όρνιου που του τα έβαλε ο τρελός γοριλάνθρωπος! Είναι  γνωστή και επιβεβαιώνεται σχεδόν σε κάθε τεύχος η μοναδική  μυθοπλαστική ικανότητα του συγγραφέα του «Γκαούρ-Ταρζάν» Νίκου Ρούτσου και η ευχέρεια που είχε να δίνει τους τίτλους των ιστοριών που δεν  είχε γράψει ακόμα και να τις γράφει στη συνέχεια με βάση τους τίτλους  που είχε δώσει! Αυτό βέβαια δεν ήταν πάντα εύκολο να στεφθεί με  επιτυχία και ο τίτλος «Γορίλας με φτερά» επιβεβαιώνει πως η από κάθε  άποψη επιτυχία ενός τίτλου που δινόταν προκαταβολικά δεν ήταν  εγγυημένη ακόμα και για έναν μυθοπλάστη σαν τον Νίκο Ρούτσο.

Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 15 Ιουνίου 2016



#72) Ο Γκαούρ Τρελλός

Πέρα μακριά στο βορρά, σε μια από τις πιο άγριες περιοχές της  Ζούγκλας, ζει η φυλή των Κούμου Νταβ. Μάγος της φυλής είναι ο  τερατόμορφος Χουράμπα, δίδυμος αδελφός, αλλά και θανάσιμος εχθρός του  μονόφθαλμου μάγου Νάχρα Ντου. Ο πανίσχυρος μάγος Χουράμπα έχει μια  μονάκριβη κόρη, την τερατόμορφη Μουρούγκα, το πιο αποκρουστικό γυναικείο πλάσμα που γεννήθηκε ποτέ! Όταν η Μουρούγκα αντικρίζει τον  Γκαούρ που βρέθηκε στο χωριό των Κούμου Ντάβ για να σώσει τον Ταρζάν  νομίζοντας πως ήταν αιχμάλωτος του Χουράμπα, ζητάει από τον πατέρα της  κάτι που κάνει το αίμα του Γκαούρ να παγώσει στις φλέβες του, «Να  πατέρα!... Ένα τέτοιο όμορφο παλικάρι θέλω για σύντροφο της ζωής μου!  Μ’ αυτόν θέλω να με παντρέψεις, πατέρα!...». Ο μόνος τρόπος που έχει ο  πανίσχυρος μάγος για να ικανοποιήσει την επιθυμία της μονάκριβης κόρης  του είναι να κάνει τον μελαψό γίγαντα να χάσει τα λογικά του…

Το τεύχος 72 ήταν το τρίτο στη σειρά μετά το 67 και το 70 της σειράς  του «Γκαούρ-Ταρζάν» της Γ’ περιόδου που διάβασα και ήταν αυτό ίσως η  αιτία που αγάπησα και συνδέθηκα τόσο πολύ με το «Γκαούρ-Ταρζάν».  Θυμάμαι ακόμα, πώς είχα νιώσει, όταν μικρό παιδί, ούτε δέκα χρονών,  αισθάνθηκα την αδικία από την απαίτηση της τερατόμορφης κόρης του πανίσχυρου μάγου να γίνει αυτή συντρόφισσα του Έλληνα γίγαντα χάρη  στις δυνάμεις και την ισχύ του πατέρα της! Η περιπέτεια αυτή πέρα από  την εξαιρετική μυθοπλασία της και τις ενδιαφέρουσες λεπτομέρειές της,  είναι μια πολύ ωραία ιστορία της ζούγκλας, πολύ καλά δομημένη, με  πλοκή, με δραματικές καταστάσεις, ίσως από τις καλύτερες που έγραψε ο Νίκος Ρούτσος.

Το τεύχος 72 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Ο Γκαούρ  Τρελλός» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 1961 και σε ανατύπωση  την Πέμπτη 4 Απριλίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το  τεύχος 18 της Β’ περιόδου με τίτλο «Το Φίδι του Μάγου», που  κυκλοφόρησε την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 1952. Ο τίτλος της Β’ περιόδου αναφέρεται στο φίδι του μάγου Χουράμπα που καρφώνει το φαρμακερό του  δόντι στη ράχη του Έλληνα γίγαντα που χάνει τα λογικά του και δεν  θυμάται ούτε την αγαπημένη του Ταταμπού…

Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 18 Ιουνίου 2016

 


#73) Το Μυστήριο των Μυστηρίων

Είναι ποτέ δυνατόν η Ταταμπού, η πανώρια αγνή συντρόφισσα του υπέροχου Έλληνα γίγαντα Γκαούρ, να ερωτοτροπεί με τον Ταρζάν και να ορκίζεται στον θεό της ζούγκλας Κράουμπα πως θα δολοφονήσει τον αγαπημένο της σύντροφο για να γίνει αυτή παντοτινή συντρόφισσα στο πλευρό του ξανθού γίγαντα και αρχόντισσα της Ζούγκλας; Αυτή η απιστία της Ταταμπού είναι το ανεξήγητο «Μυστήριο των Μυστηρίων» του τεύχους 73 του «Γκαούρ-Ταρζάν» που θα ξεδιαλυθεί μόνο στο τέλος αυτής της περιπέτειας!

Από το τεύχος αυτό ο Ποκοπίκο και η Χουχού έχουν εγκαταλείψει ο μεν φοβερός και τρομερός νάνος τη σπηλιά του Γκαούρ στην κορυφή του πέτρινου βουνού η δε ωραιοπαθής και μελιστάλαχτη πυγμαία τη σπηλιά του Άρχοντα της Ζούγκλας και έχουν κάνει ο καθένας το δικό του νοικοκυριό σε ένα θεόρατο γέρικο δέντρο στα μισά του δρόμου από το πέτρινο βουνό του Γκαούρ μέχρι την αρχοντική σπηλιά του Ταρζάν. Η Χουχού ζει σε ένα κακοφτιαγμένο ξύλινο καλυβάκι που έχει σκαρώσει μονάχη της στα κλαδιά του δέντρου, το «Απαρτεμάν» όπως το λέει η ίδια και «Καραγκιόζ’ μπερντέ» όπως το λέει ο Ποκοπίκο, ενώ ο Ποκοπίκο ζει στην ευρύχωρη κουφάλα του ίδιου δέντρου, στη «Στοά» όπως τη λέει ο ίδιος και στο «Αχούρι» όπως το λέει η Χουχού, αφού ο διαβολεμένος νάνος έχει κοντά του έναν νέο κωμικοτραγικό σύντροφο, έναν ψωραλέο, γερασμένο και σκελετωμένο κουτσό γάιδαρο, τον «Καθαρόαιμο», όπως τον βάφτισε, που τον λέει όμως και... «Σαΐνι».

Ένα πρωινό που η Χουχού τραγουδάει ένα αυτοσχέδιο στιχάκι μιμούμενη τον Ποκοπίκο,

«Τυγχάνω ομορφότερη
Απ’ τας γυναίκας όλας!
Κι έχω μουρλάνει το Ντουνιά,
με… συγχωρείτε κιόλας!»

περνάει τυχαία κάτω από το θεόρατο δέντρο ο τρομερός φύλαρχος Ακαλιάρ, ένας γιγαντόσωμος και άγριος κανίβαλος, που όταν αντικρίζει τη Χουχού μαγεύεται από τα… κάλλη της παχουλής νεαρής πυγμαίας και θέλει να τα απολαύσει. Η Χουχού όταν τον αντιλαμβάνεται συνεχίζει το τραγούδι της:

«Πάντες οι άντρες της Ζουγκλός
με γλέπουν με καμάρι!
Αχ-βαχ, ποιος θαν’ ο τυχερός
που σύζυξ θα με πάρει!».

Η συνέχεια αυτού του ειδυλλίου είναι εντελώς απρόσμενη, ο Ποκοπίκο θα αποκτήσει το χαρέμι του φυλάρχου Ακαλιάρ και θα εμφανιστεί συνοδευόμενος από τις εκατό όμορφες αραπίνες του χαρεμιού τραγουδώντας το δικό του στιχάκι:

«Αμάν, κ’ η Χαρεμάρα μου
εσχάτως μεγαλώνει!
Πού ‘σαι, Χουχούκα νε με δεις,
να… σκάσεις σαν μπαλόνι!».

Το τεύχος 73 ήταν το τέταρτο στη σειρά μετά το 67, το 70 και το 72 της σειράς του «Γκαούρ-Ταρζάν» της Γ’ περιόδου που διάβασα και παρά την ευρηματικότητα κι αυτής της περιπέτειας του Νικου Ρούτσου και παρά τις εξαιρετικές και σπαρταριστές επιδόσεις του Ποκοπίκο και της Χουχούς δεν με ενθουσίασε όπως το 72, ίσως γιατί στον κύριο κορμό της δεν είναι αμιγώς μια περιπέτεια της άγριας Ζούγκλας, αλλά εμπλέκεται σ’ αυτήν καθοριστικά και μια εκδήλωση του σύγχρονου πολιτισμού. Όπως και να ‘χει και το τεύχος αυτό επιβεβαίωσε και ενίσχυσε την προτίμησή μου για το «Γκαούρ-Ταρζάν» έναντι των άλλων περιοδικών που θα συναντούσα λίγο αργότερα στις παιδικές μου αναζητήσεις.

Το τεύχος 73 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Το Μυστήριο των Μυστηρίων» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 1961 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 11 Απριλίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 19 της Β’ περιόδου με τίτλο «Το Τέρας της Λίμνης», που κυκλοφόρησε την Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 1952. Ο τίτλος της Β’ περιόδου αναφέρεται στο τέρας που αναδύεται από τη μικρή ειδυλλιακή λίμνη της Ζούγκλας, εκεί όπου ερωτοτροπούν η Ταταμπού και ο Ταρζάν, αρπάζει και σφίγγει θανάσιμα την πανώρια Ταταμπού αμέσως μόλις η άπιστη σύντροφος προδίδει την αγάπη της για τον Γκαούρ δίνοντας όρκους πίστης στον Ταρζάν!

Το συγκεκριμένο τεύχος 73 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» που δημοσιεύουμε σήμερα στο «μπαούλο» προέρχεται κι αυτό από τη συλλογή μου.

Προκόπης Κωφός
Λιτόχωρο, 25 Ιουλίου 2017



#74) Το Χταπόδι της Στεριάς


Φοβερός σεισμός συγκλονίζει τη Ζούγκλα από τη μια άκρη ως την άλλη! Θεόρατα δέντρα σωριάζονται στη γη και τεράστια βράχια αποσπώνται από τα γύρω βουνά και σαρώνουν τα πάντα στο διάβα τους! Τα θεριά της Ζούγκλας ουρλιάζουν τρομαγμένα από τον χαλασμό και το κακό που γίνεται! Το έδαφος σκίζεται, δημιουργούνται χαράδρες και οι ήρωές μας γκρεμίζονται στα τρομακτικά βάραθρα που σχηματίζονται παντού! Ο Ταρζάν, η Τζέιν και ο Κραγιαμπού, ο Ποκοπίκο και η Χουχού που πέρασαν από τη σπηλιά του Άρχοντα της Ζούγκλας και ο Γκαούρ με την Ταταμπού ξεχωριστά εγκλωβίζονται στα έγκατα της Γης, στον εφιαλτικό Κάτω Κόσμο, στο βασίλειο του φοβερού τερατόμορφου Άρχοντα Ζβουχ, και για να γλιτώσουν πρέπει να αντιμετωπίσουν τα φρικτά στοιχειά και τέρατα του τρομακτικού αυτού κόσμου, τον φοβερό Άρχοντα Σβουχ και να βρουν το δρόμο που θα τους ελευθερώσει από τον εφιάλτη και θα τους οδηγήσει πίσω στην αγαπημένη τους Ζούγκλα…

Το τεύχος 74 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Το Χταπόδι της Στεριάς» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 1961 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 18 Απριλίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 20 της Β’ περιόδου με τίτλο «Ο Χάρος των Τρελών», που κυκλοφόρησε την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 1952. Ο τίτλος της Γ’ περιόδου, «Το Χταπόδι της Στεριάς», αναφέρεται σε ένα από τα τέρατα που αντιμετωπίζουν οι ήρωές μας στα έγκατα της Γης, στον Κάτω Κόσμο όπου βρίσκονται, ενώ ο τίτλος της Β’ περιόδου αναφέρεται στο όραμα του Χουράγα-Μπεν, του «Χάρου των Τρελλών», που βλέπουν ο Γκαούρ και η Ταταμπού στον ουρανό της Ζούγκλας που προαναγγέλλει τη συμφορά, το μεγάλο κακό που τους περιμένει. Ο «Χάρος των Τρελλών» της Β’ περιόδου, στη Γ’ περίοδο αναφέρεται ως «Μαύρος Χάρος» που οι ιθαγενείς τον αποκαλούν με πιο πρωτόγονο τρόπο, ως Χουρ Αχάν.

Το συγκεκριμένο τεύχος 74 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» που δημοσιεύουμε σήμερα στο «μπαούλο» προέρχεται κι αυτό από τη συλλογή μου.

Προκόπης Κωφός
Λιτόχωρο, 20 Αυγούστου 2017





#75) Μια Φωνή στο Σκοτάδι

Ο Ταρζάν με τη Τζέιν και τον Κραγιαμπού, ο Ποκοπίκο και η Χουχού και ο Γκαούρ με την Ταταμπού μετά το φοβερό σεισμό που συγκλόνισε τη Ζούγκλα βρίσκονται ακόμα εγκλωβισμένοι στα έγκατα της Γης και περιπλανώνται στο φοβερό βασίλειο του Κάτω Κόσμου, αναζητώντας απεγνωσμένα τη διέξοδο που θα τους οδηγήσει πίσω στη Ζούγκλα  και αντιμετωπίζοντας τα φριχτά στοιχειά και τέρατα που στέλνει εναντίον τους ο τερατόμορφος Άρχοντας του Κάτω Κόσμου, Ζβουχ, για να τους εξοντώσει και να πάρει σκλάβες του την Ταταμπού και τη Τζέιν. Η δυνατότητα να ξεφύγουν από τον εφιαλτικό αυτό κόσμο θα προσφερθεί ανέλπιστα από τον διεκδικητή του θρόνου του βασιλείου του Κάτω Κόσμου, τον αδελφό του Άρχοντα Σβουχ, τον Ρανάρ, που προσφέρει στους δυο ατρόμητους γίγαντες, Γκαούρ και Ταρζάν, την ευκαιρία να αποδράσουν μαζί με τους δικούς τους. Θα δεχτούν όμως οι δυο ήρωες την προσφορά του Ρανάρ, να δολοφονήσουν άνανδρα τον Άρχοντα του Κάτω Κόσμου, τον φοβερό Σβούχ, με αντάλλαγμα την επιστροφή στην αγαπημένη τους Ζούγκλα;

Παρά τις τραγικές στιγμές που ζουν οι ήρωές μας στο βασίλειο του Κάτω Κόσμου, ο φοβερός και τρομερός Ποκοπίκο καβάλα στον αξιοθρήνητο γάιδαρό του, τον «Καθαρόαιμο», δεν χάνει ούτε το κέφι του, ούτε την έμπνευσή του και σκάει την κατάλληλη στιγμή το απαραίτητο στιχάκι του:

«Από Στοιχειά και Τέρατα
τ’ αυτί μου δεν ιδρώνει!
Φτάνει μονάχα να τα δω
κι αλλάζω… παντελόνι!»

Το τεύχος 75 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Μια Φωνή στο Σκοτάδι» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 2 Μαρτίου 1961 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 25 Απριλίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 21 της Β’ περιόδου με τίτλο «Το Θεριό της Καταπακτής», που κυκλοφόρησε την Τρίτη 4 Μαρτίου 1952. Ο τίτλος της Γ’ περιόδου, «Μια Φωνή στο Σκοτάδι», αναφέρεται στις απειλές για εκδίκηση που εκτοξεύει ο διεκδικητής του θρόνου του Κάτω Κόσμου, Ρανάρ, εναντίον των ηρώων μας, που τους κατηγορεί πως τον ξεγέλασαν και τον πρόδωσαν, ενώ ο τίτλος της Β’ περιόδου, «Το Θεριό της Καταπακτής», αναφέρεται στον φρικτό δεινόσαυρο του Κάτω Κόσμου που απειλεί να συνθλίψει όλους τους ήρωές μας και καταπίνει τον Γκαούρ…

Το συγκεκριμένο τεύχος 75 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» που δημοσιεύουμε σήμερα στο «μπαούλο» προέρχεται κι αυτό από τη συλλογή μου.

Προκόπης Κωφός
Λιτόχωρο, 30 Αυγούστου 2017




#76) Τα Στοιχειά του Τρόμου

Στο επίκεντρο αυτής της περιπέτειας είναι ένας αμύθητος θησαυρός, ένα βαρύ σιδερένιο κιβώτιο γεμάτο με τεράστια κατεργασμένα διαμάντια, που είναι κρυμμένος κάπου στη Ζούγκλα κοντά στη σπηλιά του Ταρζάν. Με τα πολύτιμα πετράδια του θα μπορούσε κανείς να αγοράσει όλους τους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης! Το θησαυρό αυτό έρχεται στη Ζούγκλα αποφασισμένος να τον αποκτήσει με κάθε τρόπο, ένας κακούργος αμερικανός επιστήμονας, ο Δόκτωρ Άζοφ, που πολλοί τον θεωρούν ως τη μεγαλύτερη επιστημονική διάνοια του αιώνα. Ο σατανικός αυτός επιστήμονας  έχει εφεύρει μια παράξενη χημική σύνθεση, που του δίνει τη δυνατότητα να αλλάζει τη μορφή ανθρώπων και ζώων, να τους δίνει υπερφυσικές δυνάμεις και να ελέγχει τη θέλησή τους. Εφοδιασμένος με τις φοβερές εφευρέσεις του και ξεκινώντας την επιχείρησή του, ο σατανικός Άζοφ προσεγγίζει τον Γκαούρ και ελέγχοντας τη θέληση του Έλληνα γίγαντα επιχειρεί να μάθει πού ακριβώς βρίσκεται ο θησαυρός που αναζητά. Όμως, το μυστικό του θησαυρού το γνωρίζει μόνο η Ταταμπού που, πάει πολύς καιρός από τότε, όταν γύριζε μονάχη της από τη σπηλιά του Ταρζάν, έτυχε να δει τον τερατόμορφο μάγο ιδιοκτήτη του να τον κρύβει. Η πανώρια Ελληνίδα άλλαξε τη θέση του θησαυρού με τη σκέψη πως αν πάει κάποτε στη δοξασμένη πατρίδα της, να τον προσφέρει στη φτωχή Ελλάδα για να γίνει κι αυτή πλούσια, δυνατή και ευτυχισμένη χώρα…

Στην περιπέτεια αυτή που γράφτηκε από το Νίκο Ρούτσο το 1952 εμφανίζεται για μια ακόμα φορά, η κυριαρχούσα εκείνη την εποχή και μεταγενέστερα θεωρία των νικητών του εμφυλίου, η θεωρία της «ψωροκώσταινας». Αυτή τη φορά, η ευημερία, η ανάπτυξη και η ισχύς της φτωχής Ελλάδας δεν θα προέλθουν από το πετρέλαιο του τεύχους 35 που αναβλύζει από τη σπηλιά της Ζούγκλας που κατέχει ο Γκαούρ, ούτε από το χρυσάφι του «Μαύρου Βουνού» του τεύχους 40 που συλλέγουν ο Γκαούρ και η Ελληνίδα συντρόφισσά του, αλλά από τα πολύτιμα πετράδια του θησαυρού ενός τερατόμορφου μάγου της Ζούγκλας που αποκτά η Ταταμπού. Ο πλούτος, η ισχύς και η ευημερία των κατοίκων αυτής της έρμης της χώρας δεν θα προέλθει λοιπόν από τον φυσικό της πλούτο, τις παραγωγικές δυνατότητές της και την εργασία του λαού της, αλλά από μια έξωθεν βοήθεια που θα προσφέρει ένα μακρινό της τέκνο, η Ελληνίδα Ταταμπού, και επειδή φυσικά τέτοιο γενναιόδωρο τέκνο της Ελλάδας δεν μπορεί να υπάρχει και ούτε μπορεί να υπάρξει ποτέ, θα πρέπει να περιοριστούμε στη «βοήθεια» και την «προστασία» που «πρόσφεραν» εκείνη την εποχή οι Αμερικανοί!

Το τεύχος 76 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Τα Στοιχειά του Τρόμου» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 9 Μαρτίου 1961 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 2 Μαΐου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 22 της Β’ περιόδου με τίτλο «Το Μυστικό του Στοιχειού», που κυκλοφόρησε την Τρίτη 11 Μαρτίου 1952. Οι τίτλοι και των δύο περιόδων αναφέρονται στο φοβερό «στοιχειό» με κορμί όρνιου, κεφάλι αράπη και πόδια λιονταριού που δημιούργησε ο κακούργος αμερικανός επιστήμονας Άζοφ, διέταξε τον Γκαούρ ελέγχοντας τη θέλησή του να το καβαλήσει και τον έστειλε να τρομοκρατήσει τους άλλους συντρόφους του για να αποκαλύψουν πού βρίσκεται ο μεγάλος θησαυρός που αναζητούσε…

Το συγκεκριμένο τεύχος 76 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» που δημοσιεύουμε σήμερα στο «μπαούλο» προέρχεται κι αυτό από τη συλλογή μου.

Προκόπης Κωφός
Λιτόχωρο, 7 Σεπτεμβρίου 2017

  

Τόμος 10 ------------------------------------------------------------------------------------------------------



#80) Το Όνειρο του Βρυκόλακα

Το τεύχος 80 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Το Όνειρο του Βρυκόλακα» κυκλοφόρησε στις 6 Απριλίου 1961 και σε ανατύπωση στις 30 Μαΐου 1963. Κρίνοντας από τους τίτλους, το περιεχόμενο και την αλληλουχία των τευχών θα πρέπει να περιλαμβάνει την ίδια ιστορία που περιλαμβάνει το τεύχος 26 της Β’ περιόδου, που είχε κυκλοφορήσει στις 8 Απριλίου 1952 με τίτλο «Η οχιά του Βρυκόλακα».

Στην ιστορία αυτή ο «τρομερός» Γιαχάμπα πολιορκεί με τους «μαύρους δαίμονες» υπηκόους του το βουνό του Γκαούρ, ενώ ο ίδιος ο Γκαούρ αλλά και ο Ταρζάν βρίσκονται μακριά. Ο Νταμπούχ με τους γορίλες του και ο  αμερικανός τυχοδιώκτης Μαξ Άρλαν καλούνται να βοηθήσουν και επιστρατεύεται ακόμα και η γιάτρισσα Χούλχα για να βοηθήσει το Γκαούρ και τον Ταρζάν που στο μεταξύ και ενώ μαίνεται η πολιορκία έχουν επιστρέψει. Την οριστική όμως λύση τη δίνει ο «φοβερός και τρομερός» Ποκοπίκο, ο «αιώνιος σωτήρας» και «προστάτης» των «κουτών και αδυνάτων»!


Προκόπης Κωφός







Τόμος 11 -------------------------------------------------------------------------------------------


#85) Στα Νύχια του Αρκουδανθρώπου

Το τεύχος 85 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Στα Νύχια του Αρκουδανθρώπου» κυκλοφόρησε στις 11 Μαΐου 1961 και σε ανατύπωση στις 4 Ιουλίου 1963. Το αντίστοιχο τεύχος της Β’ περιόδου ήταν το νούμερο 31 που είχε κυκλοφορήσει στις 13 Μαΐου 1952 με τίτλο «Ο Τρομερός Κτηνάνθρωπος» και είναι ήδη δημοσιευμένο στο «μπαούλο». Οι διαφορές της ιστορίας που περιλαμβάνουν τα δύο τεύχη είναι πολύ περισσότερες από τις ομοιότητες.

Στην ιστορία του 1952 ο «κτηνάνθρωπος» έχει τη μορφή κενταύρου, ενώ στην ιστορία του 1961 το ανθρωπόμορφο τέρας έχει τη μορφή αρκουδανθρώπου. Ο πρώτος λέγεται Χόι-Χόχα που στη γλώσσα των ιθαγενών σημαίνει «Άνθρωπος-Γάιδαρος», ενώ ο δεύτερος Χουραβάχ που σημαίνει «Άνθρωπος-Αρκούδα». Η ομοιότητα στα δυο τεύχη περιορίζεται στην παρόμοια περιπέτεια που έχουν οι ήρωές μας με το καθένα από τα δύο αυτά ανθρωπόμορφα τέρατα, περιπέτεια μάλιστα που είναι εμβόλιμη στην εξέλιξη της κύριας υπόθεσης. Κατά τα άλλα, με εξαίρεση την περιπέτεια με τον κτηνάνθρωπο στο ένα και τον αρκουδάνθρωπο στο άλλο, η ιστορία στο τεύχος της Γ' περιόδου είναι αγνώριστη σε σχέση με την ιστορία στο τεύχος της Β’ περιόδου.

Στο τεύχος της Β’ περιόδου εμφανίζονται ο γιος του Γκαούρ και της Ταταμπού, ο Κεραυνός, και η κόρη του Ταρζάν και της Τζέιν, η Θύελλα, που μεγαλώνουν ηλικιακά πρόωρα με τις σατανικές συσκευές του κακούργου, αλλά μεγαλοφυούς επιστήμονα Κράουζ, που θέλει να κατακτήσει τη γη ή να την καταστρέψει με τη βοήθεια των αρχόντων του πλανήτη Άρη!
Οι ήρωες αυτοί αποτελούν μέγιστη αστοχία έως ατόπημα του συγγραφέα στη Β’ έκδοση, που πιθανόν το έκανε, όπως επισήμανε ο Γιώργος Βλάχος, κάτω από την πίεση του ανταγωνισμού με το επιστημονικής φαντασίας ανταγωνιστικό περιοδικό «Ο Υπεράνθρωπος». Στην Γ’ έκδοση ο συγγραφέας απέφυγε την επανάληψη αυτού του ατοπήματος, η Ταταμπού παρέμεινε αγνή συντρόφισσα του Γκαούρ μέχρι το τέλος, και περιέλαβε στην ιστορία του την εμφάνιση της πανέμορφης Βάντα, της συντρόφισσας του Γιου του Ταρζάν, του Κραγιαμπού. Όμως η Βάντα, όταν αντικρίζει τον Ταρζάν βλέπει στο πρόσωπό του αυτόν που δολοφόνησε τη μητέρα της πριν από πολλά χρόνια στην Πέρα Ζούγκλα…

Η σύγκριση της ιστορίας των δύο τευχών είναι καταλυτική υπέρ της ιστορίας της Γ’ περιόδου, αν και στη Β’ έκδοση περιγράφεται ένα όνειρο του Ποκοπίκο στο οποίο τον τρώει στην κυριολεξία, στο όνειρο πάντα, ο θεός των άγριων φυλών της Ζούγκλας, Κράουμπα. Ο Θεός των κανιβάλων λοιπόν δεν μπορεί παρά να είναι κι αυτός κανίβαλος! Πολύ ενδιαφέρουσα η παρουσίαση του θεού της Ζούγκλας από το Νίκο Ρούτσο!


Προκόπης Κωφός






Τόμος 12 ----------------------------------------------------------------------------------------

 #96) Ο Άρχοντας της Νεκρής Χώρας

Το τεύχος 96 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Ο Άρχοντας της Νεκρής Χώρας» κυκλοφόρησε στις 27 Ιουλίου 1961 και σε ανατύπωση στις 19 Σεπτεμβρίου 1963. Κρίνοντας από τους τίτλους, το περιεχόμενο και την αλληλουχία των τευχών, καθώς και από τη συσχέτιση του τίτλου του πιο προηγούμενου τεύχους της Β’ περιόδου με το περιεχόμενο του πιοπροηγούμενου τεύχους της Γ’ περιόδου, «Ο Άρχοντας της Νεκρής Χώρας» θα πρέπει να περιλαμβάνει την ίδια ιστορία που περιλαμβάνει το τεύχος 42 της Β’ περιόδου, που είχε κυκλοφορήσει στις 29 Ιουλίου 1952 με τίτλο «Ο Άρχοντας του Τρόμου».

Στην τελευταία σελίδα πριν το πίσω εξώφυλλο του τεύχους αυτού υπάρχει μια σημαντική πληροφορία που προσδιορίζει με ακρίβεια την ημερομηνία έκδοσής του. Συγκεκριμένα, διαφημίζεται ένα νέο περιοδικό, «Ο Μικρός Φαντομάς», που αναφέρεται πως θα κυκλοφορήσει την Τρίτη, 1 Αυγούστου 1961. Επομένως, και δεδομένου πως το «Γκαούρ-Ταρζάν» κυκλοφορούσε την Πέμπτη, προκύπτει με ασφάλεια πως το τεύχος 96 της Γ’ περιόδου κυκλοφόρησε, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, στις 27 Ιουλίου 1961.Συγγραφέας και του νέου διαφημιζόμενου περιοδικού ο Νίκος Ρούτσος, που δεν ευτύχησε όμως να εκδώσει πάνω από οχτώ τεύχη.

Στην ιστορία του τεύχους 96 ο μικροσκοπικός Ποκοπίκο πασπαλίζεται ολόκληρος με τη μαγική μαυροπράσινη σκόνη του παντοδύναμου μάγου Νάχρα Ντου, μεταμορφώνεται σε γίγαντα και εξουδετερώνει με ευκολία τα πασπαλισμένα με την ίδια σκόνη γιγάντια μυρμήγκια που στέλνει ο καταχθόνιος μάγος στο Βουνό του Γκαούρ για να « βγάλει από τη μέση» τον Γκαούρ και τον Ταρζάν και να προωθήσει το σχέδιό του, να καταστρέψει τη Ζούγκλα και «να μείνει αυτός μοναδικός κύριος και άρχοντας μιας απέραντης νεκρής χώρας». Στο μεταξύ, ο φοβερός σκελετός Μπούμπα Χαν στην υπηρεσία του σατανικού Νάχρα Ντου συνεχίζει να τρομοκρατεί τη Ζούγκλα καβάλα στο ιπτάμενο άλογό του…

Προκόπης Κωφός





#97) Το Τέρας της Λίμνης

Ο παντοδύναμος μάγος Νάχρα Ντου που παλιότερα οι φιλοδοξίες του περιορίζονταν στο να κάνει σκλάβα του τη συντρόφισσα του Γκαούρ, την πανώρια Ελληνίδα Ταταμπού, επιδιώκει τώρα να μετατρέψει τη Ζούγκλα σε νεκρή χώρα και να μείνει αυτός μοναδικός κύριος και άρχοντάς της. Όμως, για την πραγματοποίηση του εγκληματικού αυτού ονείρου του, υπάρχει ένα σοβαρό εμπόδιο. Παρά τα πανίσχυρα μαγικά μέσα που διαθέτει, ούτε αυτός, ούτε το δημιούργημά του, ο φοβερός σκελετός Μπούμπα Χαν που συνεχίζει να τρομοκρατεί τη Ζούγκλα καβάλα στο ιπτάμενο άλογό του, δεν έχουν το δικαίωμα  να σκοτώσουν άνθρωπο ή ζώο. Ακόμα και μια σταγόνα αίμα αν χύσουν, ο τρομερός Χουρουβούχ, ο θεός των μάγων, θα τον τιμωρήσει σκληρά και θα χάσει αμέσως όλες τις μαγικές ικανότητες και τις υπερφυσικές του δυνάμεις. Με έναν τέτοιο περιορισμό στη δράση του ο Νάχρα Ντου καταλαβαίνει πως ο μόνος τρόπος να προωθήσει τα σχέδιά του είναι να απαλλαγεί από τους δυο αδάμαστους γίγαντες, τον Γκαούρ και τον Ταρζάν, βάζοντάς τους να αλληλοεξοντωθούν. Στο μεταξύ και ενώ οι δυο γίγαντες συγκρούονται σύμφωνα με το σχέδιο του σατανικού Νάχρα Ντου μέχρι θανάτου, ο μονόφθαλμος μάγος, δέχεται στα χαλάσματα του αρχαίου ναού, στην υπόγεια κατακόμβη όπου ζει, έναν μυστηριώδη επισκέπτη, τον τερατόμορφο καμπούρη μάγο Αχάχα Μπουφ, που μπορεί να κάνει τα πάντα εκτός από το να ανασταίνει νεκρούς. Ο Αχάχα Μπουφ προτείνει στον Νάχρα Ντου να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να μετατρέψουν μαζί τη Ζούγκλα σε Νεκρή Χώρα…

Το τεύχος 97 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Το Τέρας της Λίμνης» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 3 Αυγούστου 1961 και σε ανατύπωση την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 1963. Περιέχει την ίδια ιστορία που περιέχει το τεύχος 43 της Β’ περιόδου με τίτλο «Ο Τερατόμορφος Μαχαραγιάς», που κυκλοφόρησε την Τρίτη 5 Αυγούστου 1952. Ο τίτλος του τεύχους 97 της Γ’ περιόδου είναι ανακόλουθος με το περιεχόμενό του, αφού η περιπέτεια με «Το Τέρας της Λίμνης» του τίτλου δεν περιλαμβάνεται στο τεύχος αυτό, αλλά όπως αναφέρεται και στην προαναγγελία της κυκλοφορίας του επόμενου τεύχους, «θα περιληφθεί στο επόμενο που «θα έχει τον τίτλο» «Τα Δέντρο του Θανάτου». Άλλα ούτε και η περιπέτεια με τον «Τερατόμορφο Μαχαραγιά» του τίτλου της Β’ περιόδου δεν περιλαμβάνεται στο τεύχος της Γ’ περιόδου και αυτό οφείλεται στο γεγονός πως από το τεύχος αυτό εντείνονται οι παρεκκλίσεις στην αντιστοιχία των τευχών των δύο περιόδων, με τη Γ’ περίοδο να καθυστερεί στην εξέλιξη της περιπέτειας.

Όμως η βασική διαφορά ανάμεσα στα τεύχη των δύο περιόδων δεν είναι η καθυστέρηση στην εξέλιξη της περιπέτειας στο τεύχος της Γ’ περιόδου. Η βασική διαφορά ανάμεσα στα δύο τεύχη είναι πως στο τεύχος της Β’ περιόδου δεν είναι ο Νάχρα Ντου που θέλει να γίνει ο άρχοντας της Νεκρής Χώρας, αλλά  ο βρικόλακας του ήδη νεκρού σατανικού επιστήμονα Κρουζ που θέλει να κυριαρχήσει στον Κόσμο. Ο δε καμπούρης μάγος Αχάχα Μπουφ που στο τεύχος της Γ’ περιόδου προτείνει συνεργασία στον Νάχρα Ντου, είναι αντίστοιχα στο τεύχος της Β’ περιόδου ο καμπούρης επιστήμονας Δόκτωρ Πάστουρ που προτείνει συνεργασία στον βρικόλακα Κρουζ. Είναι φανερό πως ο Νίκος Ρούτσος ξαναγράφοντας εννιά χρόνια αργότερα την περιπέτεια αυτή και διατηρώντας το ίδιο περίγραμμα της ιστορίας, απέφυγε την εμφάνιση στη Ζούγκλα του παρανοϊκού μεγαλοφυούς επιστήμονα Κρουζ, που με τα ρομπότ του, τους πυραύλους του, τα αεροσκάφη του και τα διαστημόπλοιά του θέλει να κυριαρχήσει στον Κόσμο ολόκληρο και τον αντικατέστησε με τον παντοδύναμο μάγο της Ζούγκλας Νάχρα Ντου και τα πανίσχυρα μαγικά του, μεταφέροντας την περιπέτεια αποκλειστικά στο περιβάλλον της Ζούγκλας.

Από το τεύχος αυτό, όπως είχε προαναγγελθεί στο προηγούμενο τεύχος 96, αλλάζει η εικονογράφηση του εξωφύλλου. Η εξωτερική πολύχρωμη εικόνα καταλαμβάνει από το τεύχος αυτό και μέχρι το τελευταίο τεύχος της σειράς ολόκληρη την επιφάνεια του εξωφύλλου, ενώ στη μορφή του νέου λογότυπου του τίτλου προβάλλεται πλέον το όνομα του ΓΚΑΟΥΡ. Ήταν ίσως η φυσιολογική κατάληξη στον τίτλο ενός παιδικού περιοδικού που ξεκίνησε ως «ΤΑΡΖΑΝ», συνεχίστηκε ως «ΤΑΡΖΑΝ ΓΚΑΟΥΡ», καθιερώθηκε ως «ΓΚΑΟΥΡ-ΤΑΡΖΑΝ» για να καταλήξει σε έναν τίτλο όπου προβάλλεται ο Έλληνας ΤΑΡΖΑΝ, ο ΓΚΑΟΥΡ.

Το συγκεκριμένο τεύχος 97 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» που δημοσιεύουμε σήμερα προσέφερε στο «μπαούλο» ο αγαπητός φίλος Μάκης Πατόπουλος από τη Βέροια.

Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 21 Νοεμβρίου 2017



Τόμος 13 -------------------------------------------------------------------------------------------


#104) Ο Ουρανός Τιμωρεί

Το τεύχος 104 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Ο ουρανός  τιμωρεί» περιλαμβάνει δύο παράλληλες περιπέτειες που δεν συνδέονται  καθόλου μεταξύ τους και στο τέλος ολοκληρώνονται και οι δύο. Στην  πρώτη περιπέτεια που είναι συνέχεια από το προηγούμενο τεύχος  συμμετέχουν ο Ταρζάν, ο Κραγιαμπού, η Βάντα και ο Ποκοπίκο, που εφοδιασμένοι με παράξενες συσκευές που τους επιτρέπουν να αναπνέουν  μέσα στο νερό, τα «μηχανικά βράγχια», βρίσκονται στο βυθό της  αφρικανικής θάλασσας, όπου αντιμετωπίζουν ψαρανθρώπους, τη βασίλισσα  Γοργόνα, ένα μαύρο Σκυλόψαρο και δυο γιγάντιους αστακούς και  ανακαλύπτουν ένα ναυάγιο, ένα βουλιαγμένο ιστιοφόρο που το αμπάρι του  είναι γεμάτο με τετράγωνα κομμάτια από καθαρό αστραφτερό χρυσάφι. Στη δεύτερη περιπέτεια συμμετέχουν ο Γκαούρ, η Ταταμπού, η Τζέιν και η  Χουχού. Η συντρόφισσα του έλληνα γίγαντα πέφτει στην παγίδα που στήνει  ο κακός φύλαρχος Γιαχάμπα και ο Γκαούρ για να την ελευθερώσει θα  επωφεληθεί από την αναπάντεχη βοήθεια που προσφέρει ένας μανιασμένος  ρινόκερος, που ο έλληνας γίγαντας με τη μεγάλη καρδιά είχε λυπηθεί και  είχε σώσει, όταν όλοι οι άλλοι επέμεναν πως έπρεπε να τον σκοτώσουν…

Το τεύχος 104 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Ο Ουρανός  Τιμωρεί» κυκλοφόρησε την Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 1961 και σε ανατύπωση  την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 1963. Αντιστοιχεί με βάση την αλληλουχία των  τευχών στο τεύχος 50 της Β’ περιόδου που κυκλοφόρησε την Τρίτη 23  Σεπτεμβρίου 1952, αλλά η ιστορία που περιλαμβάνει θα πρέπει με βάση  τον τίτλο να αντιστοιχεί στο τεύχος 49 της Β’ περιόδου, «Το δόλωμα του  προδότη». Ο τίτλος της Β’ περιόδου θα πρέπει να αναφέρεται στις γυναίκες της φυλής του που ο κακός φύλαρχος Γιαχάμπα χρησιμοποιεί ως  δόλωμα για να παγιδέψει την Ταταμπού. Το εξώφυλλο του τεύχους 104 με  τον καταυλισμό των λευκών και την καταιγίδα είναι εμπνευσμένο από ένα  όνειρο που βλέπει ο Ταρζάν στο τεύχος 104, αλλά ουσιαστικά παραπέμπει  στην περιπέτεια που περιλαμβάνει το τεύχος 105.

Το τεύχος 104 είναι το όγδοο και τελευταίο τεύχος του δέκατου τρίτου  τόμου και η ιστορία που περιέχει εκτείνεται μέχρι και την τελευταία  σελίδα χωρίς να υπάρχει στο τέλος η απαραίτητη σε όλα τα τεύχη  διαφήμιση του επόμενου τεύχους. Οι φανατικοί αναγνώστες του  «Γκαούρ-Ταρζάν» θα πρέπει να πήραν μεγάλη λαχτάρα από φόβο μήπως  διακοπεί η έκδοση του αγαπημένου τους περιοδικού, αλλά ευτυχώς  ακολούθησαν οχτώ ακόμα τεύχη και ολοκληρώθηκε και ο δέκατος τέταρτος  τόμος. Το τέλος της έκδοσης πάντως δεν ήταν και πολύ μακριά, παρά την  αρχική υπόσχεση που επαναλαμβάνεται μέχρι και το τεύχος 80, πως «η  έκδοση του Γκαούρ-Ταρζάν δεν θα σταματήσει ποτέ». 
 Προκόπης Κωφός
Θεσσαλονίκη, 24 Σεπτεμβρίου 2015





  Τόμος 14 -------------------------------------------------------------------------------------


#107) Ο Γιαχάμπα Εκδικείται

Το τεύχος 107 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Ο Γιαχάμπα εκδικείται» κυκλοφόρησε στις 12 Οκτωβρίου 1961 και σε ανατύπωση στις 5 Δεκεμβρίου 1963. Ο τίτλος του, «Ο Γιαχάμπα εκδικείται», ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο του επόμενου τεύχους, του 108, ενώ το περιεχόμενο της ιστορίας που περιλαμβάνει ανταποκρίνεται στον τίτλο του προηγούμενου τεύχους, του 106, που είναι «Οι πιρόγες με τους νεκρούς». Ένας λόγος γι' αυτή την αναντιστοιχία είναι ίσως το γεγονός πως στα τεύχη αυτά οι ιστορίες δεν είναι αυτοτελείς, όπως ήταν σε γενικές γραμμές σε όλη τη σειρά του «Γκαούρ-Ταρζάν», και τη συνέχεια τη βρίσκουμε στο επόμενο τεύχος. Ένας άλλος λόγος μπορεί να είναι και η αντιστοίχηση των ιστοριών που περιλαμβάνουν τα τεύχη αυτά με τα αντίστοιχα της Β’ περιόδου, μια αντιστοίχηση όμως που είναι αρκετά επισφαλής αν δεν διαθέτει κανείς τα τεύχη της Β’ περιόδου. Αν παρόλα αυτά θα θέλαμε να διακινδυνέψουμε μια αντιστοίχηση με τα τεύχη της Β’ περιόδου, θα λέγαμε πως το τεύχος αυτό περιλαμβάνει το πρώτο μέρος της ίδιας ιστορίας που περιλαμβάνει το ακροτελεύτιο τεύχος 52 της Β’ περιόδου που είχε τίτλο «Το άγαλμα του Σατανά» και στο οποίο ενδεχομένως η ιστορία ήταν αυτοτελής μιας και το εν λόγω «άγαλμα του Σατανά» στα τεύχη της Γ’ περιόδου αναφέρεται στο τεύχος 108, εκτός κι αν η Β’ έκδοση διακόπηκε τόσο απότομα που οι αναγνώστες δεν έμαθαν ποτέ τι έγινε στη συνέχεια και τι τους ήθελαν τους νεκρούς που συνέλεγαν οι μαύροι της φυλής των Νεϊκράν!

Η εικονογράφηση του εξωφύλλου του τεύχους 107 είναι διαφορετική, μια αλλαγή που εγκαινιάστηκε στο τεύχος 97 και συνεχίστηκε μέχρι το τελευταίο τεύχος 112 της σειράς. Στο νέο λογότυπο του τίτλου προβάλλεται πλέον το όνομα του ΓΚΑΟΥΡ. Ήταν ίσως η φυσιολογική κατάληξη στον τίτλο ενός παιδικού περιοδικού που ξεκίνησε ως «ΤΑΡΖΑΝ», συνεχίστηκε ως «ΤΑΡΖΑΝ ΓΚΑΟΥΡ», καθιερώθηκε ως «ΓΚΑΟΥΡ-ΤΑΡΖΑΝ» για να καταλήξει με την προβολή του Έλληνα Ταρζάν, του Γκαούρ.

Στο τεύχος 107 ολοκληρώνεται η ιστορία που άρχισε στο προηγούμενο τεύχος και αρχίζει μια συναρπαστική ιστορία με πολύ μυστήριο. Γιατί συνέλεγαν τους νεκρούς οι άγριοι της φυλής των Νεϊκράν; Η απάντηση δίνεται στο επόμενο τεύχος 108 με τίτλο «Η λίμνη των τεράτων», που έχω τη χαρά να αναγγείλω πως θα προστεθεί κι αυτό προσεχώς στους θησαυρούς που περιλαμβάνει το πολύτιμο για όλους εμάς που ήμασταν παιδιά εκείνη την εποχή και είχαμε την τύχη να διαβάζουμε τέτοιες ιστορίες blog του πολύτιμου φίλου Πάνου Κολιόπουλου.
Προκόπης Κωφός




#108) Η Λίμνη των Τεράτων

Στο τεύχος αυτό περιλαμβάνεται η συνέχεια της συναρπαστικής  περιπέτειας που άρχισε στο προηγούμενο τεύχος και εξιχνιάζεται το  μυστήριο της περισυλλογής των δολοφονημένων με πνιγμό νεκρών από τους  γιγαντόσωμους ιθαγενείς της φυλής των Νεϊκράν που έχουν πέσει θύματα  της απληστίας λευκών τυχοδιωκτών που ήρθαν στη Ζούγκλα για να  πλουτίσουν. Στο δεύτερο μέρος της ιστορίας παρακολουθούμε τα γεγονότα  που συνδέονται με την απόφαση των Γκαούρ και Ταρζάν να μονομαχήσουν  μυστικά στις όχθες της λίμνης Ζαλτ. Οι δύο ήρωες εκμυστηρεύονται το  μυστικό της μονομαχίας τους στις συντρόφισσές τους και στον τόπο και  την ώρα της μονομαχίας καταφτάνει και ο κακούργος Γιαχάμπα με τους πιο  χειροδύναμους αραπάδες του. Όμως, στη λίμνη Ζαλτ κατοικούν φοβερά  τέρατα, είναι «Η Λίμνη των Τεράτων»…

Το τεύχος 108 της Γ’ περιόδου του «Γκαούρ-Ταρζάν» με τίτλο «Η Λίμνη  των Τεράτων» κυκλοφόρησε στις 19 Οκτωβρίου 1961 και σε ανατύπωση στις  12 Δεκεμβρίου 1963. Με δεδομένο πως η κυκλοφορία του περιοδικού στη Β’  περίοδο της έκδοσής του ολοκληρώθηκε με το νούμερο 52 που κυκλοφόρησε  στις 7 Οκτωβρίου 1952, αντιστοίχηση της ιστορίας αυτής και ιδιαίτερα  του δεύτερου μέρους της με την ιστορία κάποιου τεύχους της Β’ περιόδου  δεν μπορεί να γίνει αν δεν διαθέτει κανείς τα τεύχη της Β’ περιόδου.  Ένα λάθος που εντοπίστηκε στο τεύχος 108, όπου ο Κραγιαμπού αναφέρεται  ως Κεραυνός, που είναι ο γιος του Γκαούρ στη Β’ έκδοση, πιθανόν  υποδηλώνει μια τέτοια αντιστοιχία, αλλά μόνο αν διαθέτει κανείς τα  τελευταία τεύχη της Β’ περιόδου μπορεί να την επιβεβαιώσει.


Προκόπης Κωφός




8 σχόλια:

  1. Ολα τελεια απλα νομιζω οτι πρεπει να γινει μια μικρη διορθωση στην παρενθεση (57-103).Η παρενθεση πρεπει να γινει (57-112) γιατι οπως ξερετε η Γ Περιοδος εβγαλε 112 τευχη.Το τευχος 112 εχει τιτλο "Στην χωρα των φαντασματων".Καλη συνεχεια επι του εργου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις απόλυτο δίκιο, Μάκη, κι ευχαριστώ που το επισήμανες. Όπως βλέπεις το λάθος διορθώθηκε πάραυτα.

      Διαγραφή
  2. Πανο,υπαρχει ενα προβλημα στο κατεβασμα του τευχους 61 που δημοσιευτηκε χθες.Μολις πατας το 'Download PDF' το κατεβαζει μονομιας και οχι καπως σιγα σιγα οπως ειναι το φυσιολογικο,και επειτα μου βγαινει στην οθονη εικονιδιο που μου λεει οτι ειναι αδυνατη η φορτωση του αρχειου PDF.Αυτο το γεγονος μου συμβαινει πρωτη φορα.Σε κανενα αλλο τευχος του Μπαουλου δεν παρουσιαστηκε τετοιο θεμα.Πρεπει να διορθωθει ισως κατι.Δες το λιγο και πες μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μάκη, πράγματι το τεύχος είχε πρόβλημα. Το διόρθωσα και τώρα κατεβαίνει σωστά. Τις ευχαριστίες μας για την επισήμανση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πάνο, τα τεύχη που λείπουν προβλέπεται να ανέβουν σταδιακά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Joe, θα ανέβουν σχεδόν όλα. Μερικές ελάχιστες ελλείψεις υπάρχουν αλλά ευελπιστούμε πως κι αυτές θα καλυφθούν. Όπως μιλάμε επεξεργαζόμαστε τεύχη για ανάρτηση. (Κάναμε ένα διάλειμμα για λίγο).

      Διαγραφή
  5. Πάνο, η απάντησή σου ισχύει και για τον Υπεράνθρωπο;
    Ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαίως. Έχουμε βρει όλα τα τεύχη του Υπερανθρώπου και τα επεξεργαζόμαστε. Σύντομα θα συμπληρωθεί κι αυτή η σειρά.

      Διαγραφή